Gedicht | Mijn eigen jongetje, de liefste die ik had

Suzanne Bos moest haar vrolijke, sprankelende zoontje Joris loslaten. Ze hoort zijn lach nog regelmatig als de wind door de bomen ruist. Speciaal voor hem schreef ze dit gedicht.

Mijn eigen jongetje

Mijn eigen jongetje
de liefste die ik had
in mijn droom ontmoet ik jou
jouw schaterlach breekt de hemel open
waar jij buitelt in stralend licht

Ik kijk in de spiegel van jouw ogen
en sla mijn moederhart om jou heen
dan gaan we dansen en vliegen
dwars door fysieke grenzen
voorbij elke wet en waarheid

En als ik wakker word, vier ik de liefde
dwars door en voorbij de dood

Eerder vertelde Suzanne Bos haar verhaal in Ik mis je:

Bekijk ook