Floris Dierdorp (58) zoekt naar grenzen op zijn fiets tot hij verdwijnt
Podcast Verdwenen, seizoen 2, aflevering 12, Floris Dierdorp
Leestijd: 4 minDoor Iris Versluis
Floris Dierdorp is een gepassioneerd fietser. Hij zoekt tijdens zijn fietstochten de randjes op. Tot hij eind maart 2012 op 58-jarige leeftijd tijdens één van zijn tochten verdwijnt. Waar hij normaal trouw een teken van leven naar het thuisfront stuurt met een ansichtkaart, is er nu complete stilte. “Je hoort iets, doordat je niets hoort.”
Floris is de jongste van vijf broers, vertelt oudste broer Jan: “Floris ging zijn eigen gang. Het was een apart figuur en geen schoolmens. Hij zou zichzelf wel opvoeden. Dat heeft hij ook wel gedaan. Hij was een natuurmens. Hij ging in de natuur op. Hij fietste in de natuur.”
Grenzen opzoeken
Floris zoekt de grenzen op. Letterlijk en figuurlijk. Jan: “Hij ging fietsen in gebieden waarvan je denkt: waar begin je aan? Hij ging bijvoorbeeld met een vliegtuigje waar twee personen in kunnen naar Noord-Canada. Dat is het laatste vliegveld in de buurt van de Noordpool. Dan ging hij terugfietsen, dwars door Canada.
Hij heeft ook situaties meegemaakt waarvan het een wonder is dat dat goed afgelopen is. Hij is bijvoorbeeld naar de Krim gefietst. Toen hij daar aankwam, kwam hij bij een Russische militaire basis. Ze hebben hem aangehouden, maar niet in de gevangenis gestopt. Hij mocht toen gewoon de Krim overfietsen, maar het had ook verkeerd af kunnen lopen.”
Liever op reis, dan thuis
Floris is boekhouder aan huis en heeft uitzendcontracten. “Hij hoefde ook geen vaste baan. Dat was alleen maar lastig, want dan kon hij niet fietsen”, vertelt Jan. “Hij heeft overal gefietst in Indonesië, India, Australië, Nieuw-Zeeland en Canada. Hij dacht: er zijn wegen, daar kun je over fietsen. Dus laat ik dat dan maar gaan doen. Hij trof altijd goede mensen en hij heeft altijd hulp gehad als hij onderdak nodig had.”
Ook goede vriend Peter ziet hoe zijn fietsmaatje van fietsen zijn leven maakt: “Zijn grote droom was om reizen te maken. Als je reist zonder doel en zonder plek om thuis te komen, dan reis je niet meer. Dan ben je nomade aan het worden. Dan ben je altijd onderweg.
"Toen ik wegging zei ik: ‘Wees wel voorzichtig hè?’ Ik heb hem daarna nooit meer gezien.”
Hij zocht de randen op, door aan uitdagingen te beginnen waarvan je normaal zou zeggen: keer om. Ik heb wel eens gezegd dat het een vorm van beroepsdeformatie is, dat je niet meer goed kunt onderscheiden wat nou gevaarlijk is of niet.”
Geen kaartje
Floris begint opnieuw aan een fietstocht. Hij fietst van München naar Cappadocië. Peter: “Ik ben daarvoor nog koffie bij hem gaan drinken. Toen ik wegging zei ik: ‘Wees wel voorzichtig hè?’ Ik heb hem daarna nooit meer gezien.” Waar Floris normaal halverwege zijn reis een kaart stuurt, blijft het nu stil. De zorgen beginnen echt te komen wanneer Floris in mei niet komt opdagen bij een tandartsafspraak. Jan: “Dat was vreemd, want hij was punctueel. Als hij zei dat hij die datum thuis was, dan was hij dat ook.
Toen begon voor ons de zoektocht. We gingen naar zijn post en giro-afschrijvingen kijken. Toen bleek dat de laatste bankafschrijving uit Sarajevo kwam. Het waren heel kleine bedragen die hij opnam, want hij had heel weinig nodig. Maar dat hield op een gegeven moment op.”
Er wordt contact gezocht met de Servische ambassade. “Toen bleek, uit navraag door de politie, dat hij de grens was overgestoken tussen Bosnië en Servië”, vertelt Peter. “Vervolgens is het contact ontstaan met de Nederlandse ambassade waar politie zat. Die zijn zich op deze zaak gaan storten.” En dan komt er een allesbepalend bericht uit Servië. Jan en Peter reizen meteen ter plekke.
In de podcast Verdwenen vertellen Jan en Peter aan presentatrice Marleen Stelling wat het bericht dat ze kregen inhield, waarom ze meteen op reis zijn gegaan en welke vermoedens ze zelf hebben. “Je hoopt dat je iemand langs het pad zit liggen. Dood of levend.”
Steun ons
Wil je dat we artikelen en programma’s over rouw, de dood en verder leven kunnen blijven maken? Samen leren we leven met verlies; ga naar meer.eo.nl/rouw en steun ons met een donatie.
Auteurs
