Gedicht | Mijn eigen jongetje, de liefste die ik had
Leestijd: 1 min
Suzanne Bos moest haar vrolijke, sprankelende zoontje Joris loslaten. Ze hoort zijn lach nog regelmatig als de wind door de bomen ruist. Speciaal voor hem schreef ze dit gedicht.
Leestijd: 1 min
Suzanne Bos moest haar vrolijke, sprankelende zoontje Joris loslaten. Ze hoort zijn lach nog regelmatig als de wind door de bomen ruist. Speciaal voor hem schreef ze dit gedicht.
Mijn eigen jongetje
de liefste die ik had
in mijn droom ontmoet ik jou
jouw schaterlach breekt de hemel open
waar jij buitelt in stralend licht
Ik kijk in de spiegel van jouw ogen
en sla mijn moederhart om jou heen
dan gaan we dansen en vliegen
dwars door fysieke grenzen
voorbij elke wet en waarheid
En als ik wakker word, vier ik de liefde
dwars door en voorbij de dood
Eerder vertelde Suzanne Bos haar verhaal in Ik mis je:
Disclaimer
Bovenstaand gedicht en afbeelding is met toestemming van Suzanne overgenomen. Kopiëren, verspreiden en elk ander gebruik van deze inhoud is niet toegestaan zonder toestemming van de schrijver.
jhs.leeuwReageerde opBlog Bianca | December: de maand waarin ik mijn man verloor
3 jaar geleden overleed toch nog mijn lieve man Johan op 24 december . Niets is meer hetzelfde .
Lees het artikel Blog Bianca | December: de maand waarin ik mijn man verloor
eliane.beullensReageerde opBlog Jurgen | Al 9 jaar hetzelfde avondritueel
Mijn dochter haar nog gevulde warmwaterkruik die ze gebruikte om haar pijnen te milderen ligt al 8 jaar op haar vroegere kamer. Wanneer ik ze zachtjes streel en tegen me aanhou voel ik Lisa heel dichtbij ❤️
Lees het artikel Blog Jurgen | Al 9 jaar hetzelfde avondritueel
sebastiaanklop008Reageerde opBlog Jurgen | Al 9 jaar hetzelfde avondritueel
De leegte
Lees het artikel Blog Jurgen | Al 9 jaar hetzelfde avondritueel