Jurgen moet zijn hondje Tazz laten cremeren: ‘Wat ga ik die ouwe mopperkont missen’
Leestijd: 4 minDoor Jurgen van Riel
Leestijd: 4 minDoor Jurgen van Riel
Blogger Jurgen wist dat het moment ooit zou komen, maar toen zijn hondje Tazz ineens ernstig ziek bleek, moest hij veel sneller afscheid nemen dan gehoopt. ‘We brengen Tazz, net als onze kleine meid, zelf naar het crematorium.’
We zagen het aankomen, maar toch komt het onverwachts.
Negen jaar geleden waren we niet bezig met een einde. Nee, het was het begin van een nieuwe periode in ons leven. We kozen er als gezin voor om samen een hond op te voeden. Een Franse bulldog, genaamd Tazz, maakte ons gezinnetje compleet.
Kort nadat Tazz in ons gezin kwam, werd onze jongste meid ziek. Luna is ongeneeslijk ziek en heeft niet lang meer te leven. Vanaf dat moment is Tazz onafscheidelijk van Luna. Als Luna niet lekker is, verdrietig, boos of gewoon even een knuffel nodig heeft, dan is daar ons kleine, knorrende en schetenlatende hondje Tazz.
We vieren de eerste verjaardag van Tazz in het ziekenhuis in Nijmegen. Het is een tijd waarin we regelmatig in het ziekenhuis zijn, maar Tazz is overal bij en wordt zeker bij alles betrokken.
Als Luna op 24 december 2017 overlijdt, breekt er iets bij Tazz. Ze is intens verdrietig en eenzaam. Ze rouwt om het verlies van haar maatje. Na het overlijden van Luna gaat Tazz meteen op haar benen liggen en blijft daar uren waken.
Het verdriet gaat niet over. Drie jaar geleden besloten we een vriendinnetje voor Tazz aan te schaffen. Onze Bestie zorgde ervoor dat Tazz weer iets had om voor te leven en van te houden. Onafscheidelijk zijn ze. Ze kunnen niet met en zonder elkaar leven. Alles wat Tazz is, is Bestie tegenovergesteld.
'Wat we hebben leren accepteren en verzachten, is er ineens weer'
Tazz is een kleine, mollige schooier: altijd op zoek naar eten, geen knuffelhondje, voor de duvel niet bang, maar ook een trouwe bezoeker van de dierenarts.
Bestie is een snelle, gespierde angsthaas, een echte knuffelbeer, weet precies wanneer ze zich even moet gedragen en kijkt vooral heel goed naar haar maatje.
Een week of tien geleden veranderde er iets in het gedrag van Tazz. Ze zag er ineens echt heel oud uit, sliep veel en deed haar eigen ding. Ze ging liever niet mee wandelen, maar kon er toch nog een uurtje tijd voor maken om daarna aansluitend de hele dag op de bank te gaan liggen.
Twee weken geleden gebeurde het. Vrijdagmorgen stapte ik uit bed en zag Tazz achter in de kamer liggen, haar billen naar mij gericht. Ik deed geruisloos de deur open om naar mijn werk te gaan. Daar aangekomen belde mijn vrouw in paniek. Tazz’ keel was helemaal opgezet. Na een bezoek aan de dierenarts kwam het bericht waar we volledig van van slag raakten. Tazz heeft een grote, snelgroeiende tumor in haar hals. Niet behandelbaar. Tazz heeft er zoveel last van dat het beter is om haar te laten gaan.
'Ze gaat naar haar kleine grote vriendin Luna'
Zo, daar is het gevoel weer. Machteloosheid. Verdriet. Boosheid. Angst. Alles wat we tijdens en na het overlijden van Luna met professionele hulp hebben leren accepteren en verzachten, is er ineens weer. Waarom wij? We hoopten dat Tazz ooit ’s morgens dood in haar mand zou liggen. Vredig ingeslapen, zonder pijn.
Maar nu moeten wij beslissen over haar leventje. We weten dat het niet anders kan en besluiten om Tazz thuis in te laten slapen. Net als Luna vecht ze tegen de dood. Haar lichaampje is op. Ze gaat naar haar kleine grote vriendin Luna. Als er toch iets is tussen hemel en aarde, dan zijn ze weer samen.
We brengen Tazz, net als onze kleine meid, zelf naar het crematorium. Bij thuiskomst zoek ik op mijn telefoon op de zoekterm ‘hond’. Er komen 6715 foto’s bovendrijven. Foto’s van Tazz als puppy tot de laatste foto’s die we nog in het crematorium namen. Daar zijn ze, de tranen van verdriet. Wat ga ik die ouwe mopperkont missen.
Bedankt, lieve Tazz, voor negen jaren vol liefde en herinneringen. Rust zacht, ouwe Dibbus.
Jurgen van Riel is 49 jaar, getrouwd met Karin en vader van twee kinderen. In oktober 2014 wordt bij zijn oudste dochter Senna de zeldzame ziekte LCH geconstateerd. Het kwartje valt voor Senna de goede kant op. Zijn andere dochtertje Luna krijgt in april 2017 een diagnose die niemand wil horen: een zeldzame vorm van kanker op het hersenvlies. Na een kort maar hevig ziekbed sterft Luna op 24 december 2017. Jurgen is na het overlijden van Luna op zoek naar herkenbaarheid en verhalen van lotgenoten, maar vindt weinig vanuit mannelijk perspectief. “Dan zelf maar gaan bloggen.”
