Jeanet verloor haar man aan asbestkanker: ‘Ik kon mij geen leven zonder hem voorstellen’
Ik mis je, zaterdag 30 mei
Leestijd: 3 minDoor Iris Versluis
Ik mis je, zaterdag 30 mei
Leestijd: 3 minDoor Iris Versluis
Jeanet is zeventien als ze in het dorp Kees ontmoet. Ze trouwen, krijgen kinderen en delen een fijn leven. Tot de longarts het nieuws brengt: Kees heeft asbestkanker en nog maar één jaar te leven. Jeanet moet afscheid nemen van haar grote liefde. “Daar wil je eigenlijk helemaal niet aan.”
Jeanet: “Op een dag ging ik met mijn zusje fietsen in het dorp, waar nooit wat te beleven is. Daar kwamen we twee jongens tegen op een racefiets. Die ene jongen had een witte broek aan, een zwart T-shirt en een bos met zwarte krullen. Ik ging op het terras zitten en hij ook. Hij vond mij leuk, dat merkte ik meteen. Hij ging met mij praten en wilde van alles van mij weten.” Jeanet komt uit een gezin van zestien kinderen en vindt Kees maar een stadse jongen: “Ik dacht: dat past helemaal niet bij de familie. Dat wordt niets.”
Hij heeft mij nooit ten huwelijk gevraagd
Maar niets is minder waar. Op tweede paasdag vraagt Kees of Jeanet een stukje wil rijden met de auto. Jeanet: “We hebben de hele rit niets gezegd, maar daarna hadden we verkering. Na een jaar verkering kwam hij naar mij toe en zei hij: ‘Ik heb een huis gekocht. Wij gaan trouwen.’ Hij heeft mij nooit ten huwelijk gevraagd. Ik ben er zomaar ingerold, maar ik heb er nooit spijt van gehad.”
In de tussentijd speelt geloof een belangrijke rol in hun leven: ze lezen uit de Bijbel, gaan naar de kerk en laten hun kinderen dopen. Maar dan verandert er iets in hun geloofsleven. “Zeven jaar geleden is mijn broer ernstig ziek geworden”, vertelt Jeanet. “Hij was heel jong. Kees en ik gingen met hem mee naar ziekenhuisafspraken. Hij ging steeds meer achteruit en had niet lang meer te leven, maar we zagen dat het geloof en de rust die daardoor bij hem kwam iets heel speciaals was. Toen hij overleed, voelde het alsof ik op mijn schouder werd getikt met de boodschap: jouw leven kan niet meer zo verder zonder God.”
Bij Kees komt dat besef dieper als hij in 2021 ziek wordt. Jeanet: “We kwamen in het ziekenhuis bij de longarts en die vertelde ons dat het asbestkanker was en hij nog maar één jaar te leven had. Kees kon beter met dat bericht omgaan dan ik. Ik kon mij helemaal geen voorstelling maken van een leven zonder Kees. Het afscheid vond ik dan ook heel moeilijk. We knuffelden en ik vertelde hem dat we een prachtig leven hadden gehad en dat ik van hem hield.
Zijn laatste adem was als een wolkje
Ik nam hem in mijn armen en zei: ‘Kees, neem die laatste stap.’ Ik hoorde hem nog zacht ‘Ja’ zeggen en zag zijn laatste adem. Het was net een wolkje dat naar boven ging. Dat was prachtig.”
Jeanet voelt dat naarmate de tijd vordert haar rouw verandert. Jeanet: “Ik ben sterker geworden en kan er beter mee omgaan. Zo had Kees het ook gewild. Hij zei altijd: ‘Jeanet, jij bent een sterke vrouw. Jij kan dat.”
Bekijk de aflevering waarin Jeanet over haar man Kees vertelt nu op NPO Start.
