Blog Rebekka | ‘Nog vaak voel ik me een klein meisje dat advies van haar moeder nodig heeft’
Leestijd: 4 minDoor Rebekka Rodenburg
Leestijd: 4 minDoor Rebekka Rodenburg
De wasmachine heeft kuren, en Rebekka weet niet wat ze moet doen. Maar degene die ze het allerliefste aan de mouw had getrokken, is er niet meer om haar te helpen. "Ik wil weten wat mama zou doen. Háár advies."
Ik schrik op van een geluid uit de keuken. Mijn wasmachine. Dat kan niets goeds betekenen. Met een zucht zet ik mijn thee neer en loop ik naar de keuken, waar het irritante signaal vandaan komt. Op het display knippert de melding: Controleer de waterafvoer. Schakel het apparaat niet uit. O help. Wat moet ik doen? Wat betekent dat?
Gehaast begin ik door de gebruiksaanwijzing te bladeren waarvan ik zojuist het stof heb geblazen. Twintig verschillende talen komen voorbij, maar ik kan niet vinden wat ik zoek. Ondertussen blijft dat ellendige geluidje klinken. Ik klim bovenop mijn wasmachine om erachter te kijken. Er was iets met de afvoer, en die zit aan de achterkant toch? Zie ik nou water lopen? Misschien is hij kapot.
Vroeger was er maar één persoon bij wie ik aanklopte met al mijn technische problemen. ‘Mam! Kun je helpen? De printer doet het weer niet’, ‘Mam, er brandt een lampje in de auto, wat moet ik doen?’. Mijn moeder vond het zelfs leuk om onder de motorkap te kijken of om een kast in elkaar te zetten. Ik zie haar nog zitten met haar bril op en de handleiding van de televisie in haar handen. Wat zou ik ook nu graag mijn moeder bellen. ‘Mam, wil je alsjeblieft komen?’
'Wat zou ik graag mijn moeder bellen'
Ooit zei ik heel zelfverzekerd tegen wat vrienden dat ik op mezelf wonen wel zag zitten. ‘Voor mezelf zorgen, dat heb ik van de beste geleerd!’, zei ik dan. Gezond koken, het huishouden goed organiseren en alles netjes houden. Oké, toegegeven: netjes zit niet bepaald in mijn systeem, hoe hard mijn moeder dat er ook in probeerde te krijgen. Maar verder? Ik ben enorm zelfstandig!
Niet dus. Er zijn zoveel momenten dat ik me een klein meisje voel dat advies van haar moeder nodig heeft. ‘Moet ik hiermee naar de huisarts?’, ‘Wat was jouw recept voor die kiphachee?’, ‘Geef mij alsjeblieft nog maar een keer de cursus was opvouwen, want hoe ter wereld vouw je netjes een hoeslaken op?’
Er zijn misschien zat andere mensen die mij goede antwoorden kunnen geven op al mijn vragen. Het grote verschil is alleen: die mensen zijn mijn moeder niet. Ik wil weten wat mama zou doen. Háár advies. Dat geldt ook voor mijn piepende wasmachine, die de hulp van de meest technische persoon in ons gezin – mijn moeder – goed kan gebruiken.
Uiteindelijk heb ik dankzij Google toch de oorzaak van het probleem gevonden. Wat blijkt: mijn afvoerfilter zit verstopt, maar dat is gelukkig makkelijk op te lossen. Laat ik nu toevallig net van mijn moeder geleerd hebben hoe dat moet! Of nou ja, toevallig is het dus niet. Ik trek het filter eruit, waardoor mijn vloer vol met water stroomt. Toch kan ik me er niet echt druk om maken, want na het schoonmaken heb ik mijn wasmachine wel weer mooi aan het draaien. Het is me vandaag weer gelukt om een beetje zelfstandig te zijn.
Blog Rebekka | ‘Ik heb er alles voor over om weer naast mijn moeder te zitten’
Henny’s partner overlijdt onverwachts: ‘Ik slaakte een oerkreet toen ik het nieuws hoorde’
