Blog Jurgen | ‘Luna is erbij, hoort erbij en zal altijd meegaan op reis’
Leestijd: 3 minDoor Jurgen van Riel
Leestijd: 3 minDoor Jurgen van Riel
Vakantietijd! Jurgen en zijn gezin doen een poging tot ontspannen op Kreta. Binnen no-time is alles gepakt voor de reis. En het allerbelangrijkste mag natuurlijk niet ontbreken.
Zondagmiddag. Ik loop naar boven om mijn koffers in te pakken voor onze reis naar Kreta. Morgenvroeg on 05.55 uur stijgen we op vanuit Brussel om een dag of acht bij te tanken en proberen te ontspannen.
Binnen een minuut of tien zitten al mijn spullen in de koffer. Lang hoeft dit niet te duren, denk ik dan altijd. Alles wat je tekort komt, verkopen ze daar vast in een winkeltje. Wat we niet kunnen en mogen vergeten is Luna’s kaart.
Voor de eerste reis die we maakten na Luna’s overlijden in 2017, lieten we een houten kaart bedrukken met haar foto. Omdat we thuis 24/7 een waxinelichtje branden bij Luna haar foto, kan dit op vakantie natuurlijk niet ontbreken.
'In lange broeken met een dikke 36 graden lopen we naar ons appartement'
Op locatie zoeken we altijd een plekje uit voor Luna’s kaart. In de loop van de jaren zijn er wat dingen bijgekomen die ernaast staan. Zo kwamen we een jaar of drie geleden in Griekenland een waxinelichtjeshouder tegen, in Griekse stijl, met een maan op de zijkant. Zonder te twijfelen kochten we deze. Samen besloten we deze houder voortaan altijd meereist.
En dus ook dit jaar. Het is een uurtje of 12.00 in het zonnige Kreta en we lopen in onze lange broeken in een dikke 36 graden naar ons appartement; koffers te droppen en snel naar het zwembad.
Ons gezin is een geoliede machine: de dames ruimen de kleren op en ik haal alle praktische dingen uit de koffer (shampoos en smeersels voor een heel elftal en genoeg papieren zakdoekjes voor half Kreta).
Naast het keukentje staat een tafeltje en denk: “Dit wordt het plekje voor Luna”. Ik haal de houten kaart uit het plastic zakje en zet deze in het bijbehorende houdertje. Het kistje voor Karins herdenkingssieraad aan Luna zet ik ernaast. En natuurlijk staat de waxinehouder ook aan Luna’s zijde.
Als echte Nederlanders hebben we ons eigen waxinelichtje meegenomen. Deze branden tot op de minuut acht uur en zijn van Nederlandse topkwaliteit.
We zijn onderhand ervaringsdeskundigen waxinelichtjes branden. Teruggerekend brandden we al zo’n kleine zesduizend kaarsjes voor Luna.
Ik steekt het kaarsje aan, geef een dikke kus aan Luna en pak mijn handdoek om richting het zwembad te gaan. Luna is erbij, Luna hoort erbij en zal altijd meegaan op onze tocht naar mooie nieuwe herinneringen. Dat een simpele kaart en een waxinelichtje zo belangrijk kunnen zijn voor mij.
Rouw op vakantie: ‘Door het geluid van de rits kwamen herinneringen naar boven’
Jurgen: 'Luna's (9) laatste wens was om met ons te trouwen' (Deel 1)
