Leestijd: 3 min
Iedereen krijgt vroeg of laat te maken met verlieservaringen. Hoe is het voor jonge mensen om een dierbare te verliezen en in de achtbaan van rouw en verdriet te komen? Het nieuwsplatform sevendays.nl vroeg om raad en tips aan rouwdeskundige Gertie Mooren.
Een dierbaar persoon uit je familie of vriendenkring verliezen heeft altijd grote impact. En nog extra wanneer je zelf nog jong bent. Alles is dan nieuw wat je meemaakt. Tel daarbij op dat veel kinderen geleerd hebben om vooral flink en dapper te zijn. Dit alles maakt het niet gemakkelijk voor jongeren om met een verlieservaring om te gaan, zegt rouwdeskundige Gertie Mooren. “Het is goed om kinderen en jongeren te leren omgaan met minder leuke gebeurtenissen en gevoelens. Want deze gebeurtenissen horen ook bij het leven.”
Door een verlieservaring gaan tieners en jongeren zich anders voelen dan hun leeftijdgenoten en vrienden. Op sevendays.nl legt Gertie uit: “Sommige jongeren lukt het om hier goed mee om te gaan. Maar dit lukt niet altijd. Bij de een slaat het verdriet naar binnen, bij de ander uit het zich juist in extreem gedrag, of vluchtgedrag.”
Er is niets mis mee als je niet aan iedereen laat merken wat er aan verdriet, boosheid en pijn door je heengaat. Een masker opzetten mag gerust, zegt Gertie. Maar, het is ook goed om deze af en toe weer af te doen, want: “veel praten met mensen die dichtbij je staan helpt echt!”
Bedenk altijd dat geen enkel gevoel vreemd is, alle emoties mogen er zijn. Ook is het goed om afleiding te zoeken, noemt Gertie. Ga weer leuke dingen doen en trek met vrienden en vriendinnen op.
Gertie moedigt de vrienden en vriendinnen aan om vooral ‘niet te schrikken van tranen’. Gertie: “Laat er vooral ruimte zijn voor die tranen. En hoewel vast goed bedoeld, probeer zinnen als ‘probeer het een plekje te geven‘, of ‘het heeft geen zin er zo in te blijven hangen’ te vermijden. Rouw is geen rechtlijnig proces, het komt en het gaat.”
Maak duidelijk aan je vriend of vriendin die rouwt dat alles wat die ander voelt of denkt er mag zijn. Daarmee ontstaat er een veilige sfeer – en juist dat is zo prettig, om onder je eigen vrienden en vriendinnen jezelf te kunnen zijn.
Lees ook het verhaal van Marijke en Rachel die beiden een broertje verloren terwijl ze zelf nog thuis woonden. Een enorme klap – en niet gemakkelijk om als tiener hiermee om te gaan. Marijke: “Op school deed ik alsof er niets aan de hand was. Ik ging een tijdje daarna naar een andere klas en wilde normaal zijn! Wel voelde ik me soms erg alleen met mijn gevoelens; de dingen waar mijn klasgenoten het over hadden, leken zo vreselijk onbenullig.”
Bron: seven days.nl
