Marleen Stelling over Verdwenen: 'Wie ben ik dat ik mensen vraag om zoveel bloot te geven?'

“Mag ik even…” Edwin van Weel zet de vingertoppen van zijn ene hand in de palm van de andere. Hij wil een time-out. We praten deze ochtend voor de podcast Verdwenen over zijn moeder Marijke. Ze raakt bijna twee jaar geleden vermist tijdens een nachtelijke fietstocht. We gaan straks nog met Edwins zus Ingrid naar de vindplaats van de fiets, maar hebben eerst afgesproken in het huurhuis van Marijke in Oud-Beijerland.

Ik hef mijn hand op en wend even mijn blik af. “Tuurlijk, er is geen haast.” In verbinding blijven, ruimte geven, en pas doorgaan op het initiatief van de ander. Het gaat na jaren interviewen bijna vanzelf. Edwin haalt een aantal keer diep adem, drinkt water, deelt wat er op dat moment in hem omgaat. “We kunnen weer”, zegt hij.

Licht

In de auto op weg naar huis raak ik verwikkeld in een moreel gesprek met mezelf. Jaren geleden had ik me bezwaard gevoeld. Wie ben ik dat ik mensen vraag om zoveel bloot te geven? Soms geven gasten na afloop zelfs aan dat ze er wel weer een aantal dagen af zullen liggen, en dat ze hier al rekening mee hebben gehouden. Waarom vragen wij dat van hen, en waarom doen zij mee?

Na afloop zijn de mensen die ik spreek vaak moe. Maar ze hebben ook zichzelf verrast. En soms voelen ze zich zelfs trots

Ik kan me niet voorstellen hoe het is om een vermissing mee te maken. Zo veel onzekerheid, vraagtekens. Toch probeer ik bij elke opname zo dichtbij mogelijk te komen en mensen hun eigen verhaal te laten vertellen. Authentiek, echt. Alleen dan wordt de podcast niet alleen 'goed' voor luisteraars, maar ook waardevol voor wie meedoet.

Ik zoek een weg naar binnen, en ben tegelijkertijd voorzichtig. Geen kruisverhoor, wel vragen die je uitnodigen om open te zijn. Zodat de persoon tegenover mij niet meer nadenkt over antwoorden, maar het hart laat spreken.

En wat gebeurt er dan? We ontmoeten elkaar. Na afloop zijn de mensen die ik spreek vaak moe, ja. Maar ze hebben ook zichzelf verrast met inzichten, met veerkracht. En soms voelen ze zich zelfs trots.

Verjaardag

“Mogen de zenders even uit”, vraagt Agnes, schoonzus en vriendin van Ria Daanen. Je hoort haar verhaal in de eerste aflevering van seizoen 2 van Verdwenen. Ook Agnes geeft bij het afscheid aan dat ze het de komende dagen wel zal voelen. Heb ik het wel goed gedaan?  Van collega’s hoor ik dat er bijna 1 miljoen keer is geluisterd naar de afleveringen van Verdwenen. Iedere maker is blij met goede cijfers, maar in het bijzonder in dit team weten we niet altijd hoe we moeten reageren. Omdat we allemaal voelen dat we het daar in de eerste plaats niet voor doen.

Als de aflevering over Marijke van Weel een aantal dagen online staat, krijg ik een onverwacht bericht

Als de aflevering over Marijke van Weel een aantal dagen online staat, krijg ik op LinkedIn bericht. De afzender heeft dezelfde achternaam, maar een voornaam die ik niet ken. De dochter van Marijkes zoon Edwin, lees ik snel. “Wat heb je mijn vader en tante op een ontzettend respectvolle manier geïnterviewd over mijn vermiste oma Marijke van Weel”, schrijft ze. “Dank voor je waardevolle bijdrage, dit is van onschatbare waarde geweest.”

Als je iemand mist die verdwenen of overleden is, leer je het al snel: niet iedereen zit altijd klaar met een luisterend oor. Niet elke verjaardag geeft helaas ruimte voor het goede gesprek, voor nabijheid. Soms zwijg je uit zorg voor jezelf, maar vaak ook uit zorg voor de ander. Tijdens opnames en in een aflevering mag de naam van wie je mist ontelbaar vaak klinken. Met dat besef, weet ik precies wat de waarde van luisteraantallen is.

Seizoen 2 van Verdwenen start op vrijdag 16 januari 2026 op NPO Luister en in je favoriete podcastapp.

Foto: Moon Jansen