Martijn Koning over het overlijden van zijn vader: ‘Ik had er meer voor mijn moeder kunnen zijn’

Mijn vader had keelkanker en leefde heel erg naar de dood toe. Hij was er zelf helemaal klaar mee. Hij heeft er alles aan gedaan om te overleven, maar dat is niet gelukt. De avond voor de euthanasie hebben we nog televisie gekeken, ik moest erg huilen. Ik ging met mijn hand door zijn haren heen. Voor hem was het een prettig einde. Daardoor had ik er ook iets meer vrede mee. Maar je bent wel je vader kwijt.

'Ik mis letterlijk de vaderfiguur in mijn leven'

Verwerking

Ik heb veel dingen weggedrukt in vakjes in mijn hoofd. Dat heb ik ook met het overlijden van mijn vader gedaan. Ik heb dat op zo’n manier verwerkt dat ik gelijk kon doorgaan met werken. Ik ben iemand die zich verschuilt in zijn werk. Als ik eraan terugdenk, had ik na het overlijden van mijn vader veel meer fysiek bij mijn moeder kunnen zijn. Daar word ik de laatste tijd wel mee geconfronteerd.

Ik heb geen idee of ik het overlijden van mijn vader heb verwerkt. Ik heb een foto van hem op mijn schouw staan en daar kijk ik dan naar. Op die manier verwerk ik het verlies. Ik merk dat ik soms nog dingen aan hem wil vragen of dingen van hem wil weten. Ik mis letterlijk de vaderfiguur in mijn leven. Iemand van wie je de mening hoog hebt zitten en die je helpt om moeilijke knopen door te hakken.

Martijn Koning in De Kist

Bekijk via NPO Start het hele verhaal van Martijn waarin hij vertelt over welke plek humor heeft te midden van zijn verdriet, over wat een ijsje in de zon kan betekenen en over het hebben van nut in het leven.