Marians dochter Sandra werd vermoord: ‘Mij krijgt hij niet ook nog klein’
Femicide
Leestijd: 7 minDoor Rebecca van Dam
Femicide
Leestijd: 7 minDoor Rebecca van Dam
Op 30-jarige leeftijd heeft de ambitieuze Sandra eindelijk het grote restaurant waar ze van droomde. Maar dan wordt ze vermoord. "Haar partner nam haar het leven af en beschadigde dat van mijn kleinzoon. Hij krijgt mij niet ook nog klein", vertelt haar moeder Marian.
Let op: dit verhaal gaat over huiselijk geweld en moord.
“Sandra was een vrolijk, creatief kind. Dol op dansen en zingen en helemaal gek op paarden. Na school was ze altijd op de manege te vinden, dat was haar lust en haar leven”, vertelt haar moeder Marian. Ondanks de scheiding van haar ouders doet Sandra het prima op school en heeft ze een flinke club vriendinnen. “Het was altijd zoete inval in ons huis aan de bosrand, een vrolijke, fijne tijd.”
In haar puberteit wordt Sandra wat dikker en wordt ze veel gepest, wat haar onzeker maakt. “Maar tijdens onze vakantie in Turkije zagen mannen haar staan met haar mooie blonde haar en blauwe ogen. Ze kreeg meerdere huwelijksaanzoeken en was verbaasd dat mannen haar mooi vonden. Daar kreeg ze het gevoel:ik ben wel aantrekkelijk.”
Vrij snel daarna krijgt Sandra, nog steeds in haar tienertijd, een relatie met een veel oudere man die ze kent van de manege. “Ze ging niet meer om met leeftijdgenoten, was heel eigenwijs en veel van huis.” Als de relatie uitgaat, is ook de liefde voor paarden over en gaat Sandra in een discotheek werken. “Ze was heel gedreven, serieus en hardwerkend. Ze droomde ervan om ooit een eigen restaurant te hebben.”
Opnieuw krijgt ze een relatie met een veel oudere man. Ondanks het grote leeftijdsverschil houdt de relatie acht jaar stand. Marian: “We waren er niet happy mee, maar zij maakte haar keuzes. We hadden desondanks goed contact en als we elkaar zagen, was het prima.”
Sandra is 25 jaar als deze relatie uitgaat. Inmiddels heeft ze zich opgewerkt tot bedrijfsleider in een restaurant en verhuist ze naar Groningen. Marian: “Ik hoopte dat ze daar eindelijk haar eigen leven ging leiden, maar ze had in die tijd een andere man leren kennen, Marcel, die op de dag van de verhuizing bij haar introk.”
Amper drie maanden later blijkt Sandra zwanger en trouwt ze halsoverkop met Marcel. “Natuurlijk heb ik haar gefeliciteerd, maar ik was niet blij toen ze vertelde dat ik oma ging worden. Dat begreep ze ook. Ze had altijd heel andere ambities en had eindelijk dat grote restaurant waar ze altijd van had gedroomd. Een kind paste niet in die plannen.”
Maar het kindje is welkom en Sandra bereidt zich goed voor op de bevalling. In de zomer van 2020 wordt zoontje Sam geboren. Vanwege de coronapandemie is Sandra’s restaurant dicht waardoor ze fulltime bij haar zoontje kan zijn. “Ze was helemaal gek op hem, maakte talloze filmpjes en foto’s. Toen ze na een jaar weer aan het werk moest, had ze absoluut het gevoel dat ze te weinig tijd voor hem had.”
'We wisten best dat er wat aan de hand was. Maar hoe erg het echt was, wisten we niet.'
Vanaf het moment dat Sandra weer volledig aan het werk gaat, holt haar relatie achteruit. “Sandra was een koppige vrouw die flink van leer kon trekken. Ze was supertrots dat ze op zo’n jonge leeftijd al haar eigen restaurant had. Maar Marcel kon niet omgaan met een vrouw die zoveel meer in haar mars had dan hij.”
In 2023 belandt Marcel in de gevangenis wegens bedreiging en mishandeling van Sandra. Marian vraagt haar dochter waarom ze niet bij Marcel weggaat, maar die reageert daar woedend op. Ook politie en hulpverleners wijst Sandra de deur. “Ik denk dat ze zich ervan bewust was dat ze de verkeerde keuze had gemaakt, maar dacht dat ze het allemaal alleen moest oplossen, omdat zíj ervoor gekozen had.”
Op 5 mei 2024 gebeurt het ondenkbare: Sandra wordt dood in haar huis gevonden. Marcel heeft haar gewurgd en zich daarna van het leven beroofd. “De enige opluchting die ik nu voel, is dat ik niet langer bang hoef te zijn dat haar iets ergs overkomt. Dat is nu gebeurd”, schrijft Marian kort daarna op LinkedIn.
'Wat mijn dochter ook heeft gedaan, hoe koppig ze ook was, dat is geen reden om vermoord te worden.'
Uit het politieonderzoek dat volgt, onder andere naar de duizenden WhatsApp-berichten tussen Marcel en Sandra, wordt duidelijk dat de twee het slechtste in elkaar naar boven halen. “Vanaf het moment dat ze elkaar ontmoetten, werd ze zó door hem ingepakt. Ze durfde hem niet weg te sturen. Volgens de advocaat is het heel duidelijk dat ze werd klemgezet.”
Eerst is Marian dankbaar dat er geen rechtszaak komt waarin ze Marcels verdediging moet aanhoren, omdat Marcel immers ook dood is. Maar nu heeft ze het er moeilijk mee, omdat Marcels familie de schuld van het drama bij Sandra probeert te leggen en ze met hen verwikkeld is geraakt in een strijd over waar Sam in de toekomst zal moeten opgroeien.
“Wat mijn dochter ook heeft gedaan, hoe koppig ze ook was, dat is geen reden om vermoord te worden. Er maar één schuldige en dat is Marcel. Als ik Sandra niet in leven kan houden bij mijn kleinzoon, dan verlies ik haar nog een keer.”
Na de dood van Sandra verdiept Marian zich in femicide en ziet ze dat er veel rode vlaggen waren, waar ze geen weet van had. “We wisten best dat er iets aan de hand was. Maar hoe erg het echt was, wisten we niet. Sandra weigerde erover te praten, weigerde hulp en zei dat het weer goed ging…”
Nu zet Marian zich in voor bewustwording en preventie van femicide. “Ik haal de energie en kracht uit de gedachte dat ik weiger slachtoffer te worden. Marcel heeft mijn dochter het leven afgenomen en het leven van mijn kleinzoon voorgoed zwaar beschadigd. Mij krijgt hij niet ook nog klein. Ik wil nog jaren een fitte oma zijn voor Sam. Ik wil er voor hem zijn, ook als hij groter wordt, zodat ik hem de waarheid kan vertellen.”
'Als ik Sandra niet in leven kan houden bij mijn kleinzoon, dan verlies ik haar nog een keer.'
Marian loopt vanwege haar vakantie niet mee met de protestmars tegen femicide die op zondag 3 augustus in Rotterdam wordt gehouden naar aanleiding van de moord op twee vrouwen in nog geen week tijd. In beide gevallen was de verdachte een (ex-) partner van het slachtoffer.
“Ik vind het goed dat het gebeurt, want het genereert een hoop aandacht. Ikzelf wil mijn tijd besteden aan het daadwerkelijk voorlichting geven van mensen, onder meer via mijn stichting. Weten wat femicide is en het afkeuren, is absoluut niet genoeg. We moeten veel meer praten over wat je kunt doen als je zo’n rode vlag meent te herkennen. Dat je het niet aan de politie of instanties overlaat, maar op zijn minst zegt: ‘Ik heb het gevoel dat er iets niet goed is, heb je hulp nodig?’ Let op elkaar en spreek elkaar aan, dóe tenminste iets!”FemicideFemicide gaat om moord op vrouwen omdat ze vrouw zijn. Vaak is de dader hun (ex)partner of een familielid.
Wims dochter is vermoord: 'Hij heeft niet alleen Sanne van het leven beroofd, ook ik ben mijn leven kwijt'
Lia's dochter Clarinda (34) werd slachtoffer van femicide: 'Vriend sloeg, wurgde en verkrachtte haar'
