Gedicht | Alles heeft zijn tijd

Alles heeft zijn tijd

vrij naar het boek Prediker

Weet je,
alles heeft zijn tijd.
Niets gebeurt zomaar,
alles gebeurt op zijn eigen tijd.

Als mens word je geboren en gaat eens weer dood
en daar tussenin
leef je, groei je, ben je steeds aan het wórden:
In zonlicht en schaduw,
bij dag en bij nacht,
word je steeds meer mens.
En daarbij heeft alles zijn eigen tijd:

Er is een tijd van krijgen en een tijd van geven.
Er is een tijd dat je zaadjes in de grond stopt
en een tijd dat je bloemen kunt plukken.
Er is een tijd dat je luchtkastelen bouwt
en een tijd dat je ze afbreekt voor iets nieuws.
Er is een tijd dat je lacht,
maar soms moet je ook huilen.
Er is een tijd dat je danst
en een tijd dat je stampvoet.

Soms voel je je ziek
en dan voel je je beter.
Soms wil je niets zeggen,
dan praat je honderduit.
Soms zet je je schrap,
dan laat je je gaan.
Nu eens barst je van woede
en dan maak je het weer goed.

Er is een tijd van knuffelen
en een tijd van met rust laten.
Er is een tijd van zoeken
en een tijd van vinden.
Soms ben je boos op iemand,
dan houd je er weer zielsveel van.
Zo is er ook oorlog
en dan weer de vrede.
Er zijn tijden dat je iets kapot maakt
en er zijn tijden dat je kunt heelmaken.
Er zijn tijden van begroeten
en tijden van afscheid nemen.

En alles heeft zin in een mensenleven,
het is altijd weer nemen en dan weer geven,
zoals de zee met zijn eb en vloed,
als zomer en winter, warmte en kou,
leven en dood en toch weer leven!
Het geheim van de schepping
gebeurt ook in jou,
als een adem,
– adem in – adem uit – met heel de schepping.
Het is de Schepper zelf
die in jou ademt
en alles draagt en behoedt.
Niets gaat verloren.
Wees maar gerust nu,
alles komt goed.