Klaas Jan (18) kwam na een avond niet meer thuis: ‘Ik wilde naar hem toe, maar dat kon niet’
Ik mis je, zaterdag 6 juni
Leestijd: 4 minDoor Iris Versluis
Ik mis je, zaterdag 6 juni
Leestijd: 4 minDoor Iris Versluis
Na een avondje met vrienden stapt de sociale Klaas Jan (18) in de auto. Thuis komt hij nooit meer aan. Door een eenzijdig auto-ongeluk moeten moeder Geertje en vriendin Wietske plotseling afscheid nemen van hun geliefde zoon en vriend. “Ik wilde naar hem toe om hem vast te houden, maar dat kon niet”
“Klaas Jan was altijd vrolijk, enthousiast en sociaal”, vertelt moeder Geertje. “Hij werkte in de supermarkt en iedereen kende hem. Maar hij stond niet op de voorgrond. Hij keek vaak even de kat uit de boom.” Klaas Jan is de oudste van vier broers. Geertje: “Hij heeft mij moeder gemaakt. Hij was een lief kind, nooit vervelend.”
Verkering
Wietske gaat een avondje stappen als ze Klaas Jan tegenkomt. Ze vertelt: “We hebben in de kroeg een praatje gemaakt. Toen hebben we voor het eerst afgesproken. Dat vond ik wel spannend, want je kent elkaar eigenlijk niet. Maar het was meteen goed. We hebben negen maanden verkering gehad en in die tijd nooit ruzie gehad.”
Geertje: “We blijven ook altijd zeggen dat Wietske Klaas Jans vriendin is. Het is niet uitgegaan, dus dat blijft gewoon zo.”
Het ongeluk
Geertje: “Het ongeluk gebeurde op 500 meter van ons huis vandaan. Ik lag in bed en hoorde sirenes. Klaas Jan was nog niet thuis, dus hij schoot meteen door mijn hoofd. Dat gevoel ging al gauw weer weg, want ik dacht dat hij bij de buren was. Ik ben weer gaan liggen, maar toen stond mijn andere zoon naast mijn bed met het nieuws dat de politie voor de deur stond. Ik ben uit mijn bed gesprongen. De politie vroeg of Klaas Jan in een rode Opel Astra reed. Dat was zo.
Toen vertelden ze dat hij een ongeluk had gehad en het niet overleefd had. Ik ben op de grond gezakt. Hij had een eenzijdig auto-ongeluk gehad en is tegen een boom aangevlogen. We hebben hem nooit meer kunnen zien of afscheid kunnen nemen. De kist was dicht. Daar heb ik nog heel veel moeite mee.”
Wakker bellen
Geertje probeert Wietske te bellen, maar omdat het midden in de nacht is, neemt ze niet op. Daarom besluit ze haar vader een bericht op Facebook te sturen. Wietske: “Mijn vader stond opeens naast mijn bed en die vertelde dat Klaas Jan een ongeluk had gehad.
Ik geloofde het niet
Ik zei: ‘Ligt hij in het ziekenhuis?’. Het antwoord was: ‘Nee’. Toen vroeg ik: ‘Leeft hij nog?’ En ook daarop was het antwoord ‘nee’. Ik weet niet meer wat ik heb gedaan. Ik moest ook niet huilen. Ik was gewoon in shock. Ik geloofde het niet. Pas toen ik bij Klaas Jans familie kwam, voelde ik het verdriet.”
Geertje: “We konden de brandweerauto met zwaailichten zien. Ik wilde ernaartoe om mijn zoon vast te houden, maar dat kon niet. Hij was alleen, niemand bij hem. Dat geeft een naar gevoel.”
Een paar dagen na zijn overlijden gebeurt er iets wat Geertje zich nog goed herinnert.
Voor zijn overlijden vertelt Klaas Jan aan zijn vader dat als hij ooit dood zou gaan, hij als een wesp terug zou komen om hem te pesten. “Hij hield ook heel erg van kaas”, vertelt Geertje. “Een paar dagen na zijn overlijden trok zijn vader de koelkast open en zag een wesp aan de kaas knabbelen. Dat was echt een knipoog van boven.”
Bekijk de aflevering waarin Geertje en Wietske over Klaas Jan vertellen nu op NPO Start.
Wil je dat we artikelen en programma’s over rouw, de dood en verder leven kunnen blijven maken? Samen leren we leven met verlies; ga naar meer.eo.nl/rouw en steun ons met een donatie.
