
Gedicht | Tijd
29 januari 2019 · 11:42| Leestijd:1 min
Update: 20 mei 2025 · 08:05
Pas als je een dierbare verloren hebt, weet je hoe kostbaar ‘tijd’ is. Daarover gaat dit gedicht van Maaike Hofstra.
Tijd
Tijd…
Kwam als zilver
Wat als een regendruppel
door onze handen wegsijpelde
Jouw tijd bij mij was als goud
Mijn wens voor ons:
samen worden we oud
Mijn droom was als in platina verguld
De tijd met jou
was onbetaalbaar
Tijd…
Zo waardevol
Kost niets
Tijd…
Zo kostbaar
Kost niets
Tijd…
Zou ik willen vangen en bewaren
Tijd is…
Helaas ongrijpbaar
Maar de tijd met jou
had meer waarde
dan alle rijkdom
op deze aarde
Maaike Hofstra
Meest gelezen
- Bianca’s dochter stapte uit het leven: ‘Elk minieme foutje maakte haar wanhopig’
Verborgen strijd
Bianca’s dochter stapte uit het leven: ‘Elk minieme foutje maakte haar wanhopig’
- Lydia is tijdens de kerst alleen: ‘Normaal vind ik de kerstdagen heel leuk, maar als het zo moet, sla ik ze liever over’
Hoe kom je de feestdagen door, als je net iemand bent verloren?
Lydia is tijdens de kerst alleen: ‘Normaal vind ik de kerstdagen heel leuk, maar als het zo moet, sla ik ze liever over’
- De vakantie van Els en haar zoon eindigt in een nachtmerrie: ‘Ze konden niks meer voor hem doen’
Ik mis je, vrijdag 19 december, NPO 1
De vakantie van Els en haar zoon eindigt in een nachtmerrie: ‘Ze konden niks meer voor hem doen’
Lees ook
- Blog Bianca | 'Ik zit naast Rich, maar rijd steeds verder weg van Paul'
Verdwenen in het verleden
Blog Bianca | 'Ik zit naast Rich, maar rijd steeds verder weg van Paul'
- Astrid Holleeder over de dood van haar moeder: ‘Terwijl ik ondergedoken zat, moest ik voor haar blijven leven’
De Kist, aflevering 16, 29 december
Astrid Holleeder over de dood van haar moeder: ‘Terwijl ik ondergedoken zat, moest ik voor haar blijven leven’





