Leestijd: 2 minDoor Catharina de Riet - Neven
Op Eeuwigheidszondag worden in kerken de namen genoemd van degenen die dat jaar zijn overleden. Er wordt een moment stilte gehouden om hen te gedenken en om stil te staan bij tijd en eeuwigheid.
Wij noemen hun namen
en de stilte spreekt
van afscheid: de tijd
die harten breekt
Wij noemen hun namen
en de stilte spreekt
van verlangen in ons
dat verder reikt
de hoop op weerzien
die niet zwijgt
Voorbij de horizon
buiten ons zicht
De stilte spreekt van
ergens licht
In eeuwige Liefde
die ons overstijgt
zijn zij niet ver
maar heel dichtbij
In ons hart een glimp
van eeuwigheid
Als kind is schrijven al een belangrijke verwerkingsvorm voor Catharina de Riet - Neven. Ze studeerde songwriting en werkt nu als creatief coach en muziekdocent. Op haar 35e verliest ze haar broer en soulmate Kees door een ernstig auto-ongeluk. Vlak na zijn overlijden in 2019 schrijft ze haar ervaringen op in een dagboek.
Disclaimer
Bovenstaand gedicht en afbeelding is met toestemming van Catharina overgenomen. Kopiëren, verspreiden en elk ander gebruik van deze inhoud is niet toegestaan zonder toestemming van de schrijver.
Dagboek Catharina #41 | ‘Ik wil hem missen, dan blijft hij bij me’
