Leestijd: 2 min
Tineke schrijft een brief aan haar prachtige, onbegrensde zoon Carlo, die op 26-jarige leeftijd uit het leven is gestapt. De zoon die haar zo veel blijdschap en liefde gaf en zonder wie ze zich afgesneden voelt.
*15-10-1970 †19-11-96
Carlo mijn (on)begrensde kind,
Carlo, doctorandus in de organisatiepsychologie werd anders…
en verdween tenslotte, zonder afscheid (on)gewild.
Jij, lief, intelligent, warm, sociaal, gevoelig kind van me… Je gleed weg in een andere realiteit, ongewild.
Ik was zo blij met je toen ik je verwachtte, baarde en toen jij opgroeide. Wat is er met je gebeurd? Hoe voelde jij je precies? Hoever kende ik je?
Je zocht, je hunkerde en vocht, was op zoek naar liefde en vriendschap, had hoge verwachtingen en ambities. Je was veelbelovend, maar ook teleurgesteld en angstig. Je zocht, maar vond vervreemding, zoals jij dat ook uitstraalde. Niemand kon je helpen. We moesten machteloos toezien hoe je vereenzaamde en van ons afdreef naar een andere wereld.
Je geloofde in je onbegrensdheid, onkwetsbaarheid. Het tegendeel bleek waar.
Jij was het licht in mijn leven! Jij geloofde onvoorwaardelijk in mij.
Ik mis je zo. Ik voel me zo afgesneden.
Ik probeer door te leven, zonder jouw lijfelijke aanwezigheid, maar met de kracht van het mooie, goede, wat jij mij gaf.
Niemand, ook de dood niet, neemt mij dit meer af. Ik ga door. Je zult trots op me blijven. Ik hoop dat je vond wat je zocht.
Je moeder, Tineke
Tot straks
Zou jij ook een brief willen schrijven aan jouw overleden dierbare en deze geplaatst zien op de website van Ik mis je? Lees hier hoe je jouw bijdrage kan insturen.
Heb je vragen over zelfdoding of wil je praten over zelfmoordgedachten? Dat kan anoniem via de chat op www.113.nl of bel 113 (gebruikelijke telefoonkosten) of 0800-0113 (gratis).
De jongen op de foto in de header is niet Carlo.
