Blog Monique | ‘Misschien wilde ik het ook niet weten’
Leestijd: 3 minDoor Monique Mooren
Leestijd: 3 minDoor Monique Mooren
Richard zou dit jaar 53 zijn geworden. Ieder jaar maakt Monique op zijn verjaardag lasagne, naar zijn recept. “Stiekem hoop ik dat Storm deze traditie later voortzet.”
Richard zei altijd dat hij niet ouder zou worden dan vijftig jaar. En dat klopte. Hij is voor altijd 43 gebleven.
Ik weet niet zo goed waarom hij dat zei. Het leek iets dat hij al wist en ik gewoon van hem aannam. Ik kan mij niet herinneren dat ik er ooit een vraag over heb gesteld.
Misschien wilde ik het ook nog niet weten. Iets dat ik achteraf heel goed begrijp.
Iets anders dat Richard wist, was dat je van iedere dag, en van ieder jaar iets moois moet maken. Het klinkt zo cliché, maar tegelijk is het ook waar. En dat besef is na zijn overlijden alleen maar sterker geworden.
'Dat besef is na zijn overlijden alleen maar sterker geworden'
Mijn eerste verjaardag zonder Richard, vlak na zijn overlijden, heb ik vooral huilend doorgebracht. Toch wilde ik toen ook meteen weer het leven vieren. Want dat is iets dat ik van Richard heb geleerd.
Komende week is zijn geboortedag. Hij zou nu 53 zijn geworden. Een dag die ik graag eer met zijn overheerlijke zelfgemaakte lasagne. Recept à la Richard.
Bij deze dag voel ik vooral dankbaarheid. En liefde. Want doordat Richard er was, konden we elkaar ontmoeten en het leven samen vormgeven zoals we dat deden. Onze kinderen zijn daar het ultieme geschenk van.
Kinderen die stuk voor stuk op hem lijken, in hun doen en laten en qua uiterlijk.
In de avond maak ik Richards lasagne samen met Storm. Het is fijn en helpend om dit samen te doen. En ieder jaar worden we er beter in. Storm kan het eigenlijk al helemaal alleen, maar samendoen is veel fijner. Vooral op een dag als deze.
'Samendoen is veel fijner'
Het is een soort van familierecept dat ik doorgeef. Stiekem hoop ik dat Storm deze traditie voortzet later. En dat wij dan naar zijn huis toekomen om bij hem de avond door te brengen en herinneringen op te halen. Dat lijkt me echt heel mooi.
Pinar: ‘Ik had de naïeve gedachte dat ik geen kanker kon hebben, mijn broertje had het al’
Blog Monique | ‘En dan zie ik dat kleine, onbevangen meisje weer even’
