Blog Laura | Dankbaar zijn in je rouwproces, kan dat?

Uitdaging

Op een warme namiddag open ik de brievenbus. Tussen wat kranten ligt een witte envelop aan mij geadresseerd. De envelop voelt zwaar. Ik maak het open en haal er een boekje en kaartje uit. Het kaartje is geschreven door een vriendin. Ze weet dat ik door een verdrietige periode ga. Ze heeft daarom een uitdaging voor me bedacht: ‘Schrijf een maand lang elke dag in het boekje twee punten op waar je dankbaar voor bent. Maak er een foto van en app die aan mij door. Andersom zal ik jou ook mijn dankbaarheidspunten appen.’

Ik zit niet op deze uitdaging te wachten. Toch probeer ik het.

Als ik eerlijk ben, zit ik niet zo op deze uitdaging te wachten. Mijn hoofd staat er niet naar. Toch probeer ik het. De eerste avond blijft mijn pen boven het papier hangen. Wat moet ik opschrijven? Vaak voelen de dagen lang en leeg. Om toch wat op te schrijven, zijn mijn dankpunten de bloemen op tafel en dat de kapper mijn haar goed geknipt heeft. Opgelucht dat ik wat heb kunnen bedenken, stuur ik het op.

Kleine dingen

Waar het in het begin stroef gaat dingen te bedenken, lukt het elke dag iets beter. Het helpt dat ik ook de punten van mijn vriendin lees, want dat brengt me weer op nieuwe ideeën. Gedurende de dag begin ik alvast te bedenken wat ik die avond ga opschrijven in mijn boekje. Het maakt dat ik anders kijk naar wat ik beleef. Omdat ik me vaak niet vrolijk voel, houd ik het bij kleine dagelijkse dingen, zoals de geur van wasmiddel of de zon die mooi door de wolken schijnt. Het opschrijven geeft een fijne afsluiting van de dag, ongeacht hoe de dag gevoeld heeft.

Dankbaarheid en rouw

Gaandeweg begin ik ook te schrijven over mijn gevoelens. Ik heb nooit geweten dat in een rouwproces ook ruimte kan zijn voor oprechte dankbaarheid. Ik schrijf bijvoorbeeld op dat ik dankbaar ben voor troost uit een lieve knuffel van mijn man.

Ik voel dankbaarheid dat ik een moeder heb gehad, ook al was het maar kort.

Dat niet alleen, ik ga ook anders kijken naar het rouwproces waar ik in zit. Ik voel dankbaarheid dat ik een moeder heb gehad, ook al was het maar kort. Wat is het mooi dat ze voor me gezorgd heeft en er voor me is geweest. Ik ben zelfs dankbaar voor haar aanwezigheid in het hier en nu, ook al klinkt dat misschien gek. Als ik het liedje ‘Visite’ van Lenny Kuhr op de radio hoor, moet ik altijd lachen en aan haar denken.

Kracht

Inmiddels is het al even geleden dat de witte envelop in mijn brievenbus lag. Ik ben al weer bezig met mijn vierde dankbaarheidsboekje. Ook al lost dankbaarheid verdriet niet op, toch geeft het een bepaalde kracht en rust. Wat er ook gebeurt in mijn leven, er is altijd iets om dankbaar voor te zijn.