Leestijd: 3 minDoor Hella van der Wijst
Door een huishoudelijk klusje denkt Hella terug aan haar wijze moeder en hoe zij als kind moederdag beleefde. ‘Ik zie het bijbehorende blije gezicht van mijn moeder als ik het zoveelste lelijke knutselwerkje presenteer. Knutselwerkjes die tot aan haar dood boven haar bed hingen en wekelijks werden afgestoft alsof het Van Goghs waren.’
Hoe deed mama dat ook al weer? Mooie ‘moedermomenten’ zijn het als ik iets in mijn huishouden moet oplossen. Want wat weten moeders toch veel! Zo sta ik deze week met mijn spiksplinternieuw nieuwe suède laarsjes in mijn handen. Die ‘natuurlijk’ net iets te krap zitten op de knobbel van mijn grote teen. De knobbeltenen van mijn moeder, die ook altijd vervelend waren.
Nu ik in ‘haar’ schoenen sta, vraag ik me af hoe zij zo’n knelpunt ook al weer oploste. Ineens flits de fles schoonmaakazijn door mijn hoofd. De fles die altijd vooraan stond in het gootsteenkastje. De fles die zoveel klusjes goedkoop kan klaren, maar moet concurreren met dure flessen weet ik niet wat allemaal. Ik hoor weer even haar stem die zegt: ‘Het kan ook met een schoenspanner of met zakjes water in de schoenen in de vriezer, maar ik zweer bij azijn’.
‘Vaak wordt pas later gezien en écht gewaardeerd wat moeders doen voor hun kinderen.’
Als vanzelf verschijnen haar handen weer voor me; handen die alles konden. Ze maken een prop van krantenpapier en dopen die in de azijn. Laarzen vullen zich met natte proppen. ‘Even laten intrekken, proppen eruit, dikke sokken aan en liefst de laarsjes aanhouden tot ze droog zijn.’
Terwijl ik haar handelingen herhaal, denk ik terug aan mijn ouderlijk huis. Ik dwaal door de tuin, de kamer, de keuken en eindig voor het bed van mijn ouders op een vroege zondagochtend. Ineens klinkt mijn eigen kinderstem: ‘Moederdag is de dag die je nóóit vergeten mag’! Ik zie het bijbehorende blije gezicht van mijn moeder als ik het zoveelste lelijke knutselwerkje presenteer. Knutselwerkjes die tot aan haar dood boven haar bed hingen en wekelijks werden afgestoft alsof het Van Goghs waren. De liefde en aanmoediging die daaruit sprak, bezorgt mij nu nog een brok in de keel.
Vaak wordt pas later gezien en écht gewaardeerd wat moeders doen voor hun kinderen. En terwijl ik mijn opgerekte laarsjes pas, denk ik aan alle kinderen die deze week weer Moederdagwerkjes maken voor hún moeder. En stiekem oefenen op gedichtjes die nooit lijken te veranderen. Ik heb mijn Moederdagmomentje eigenlijk al gehad maar trek aanstaande Moederdag absoluut mijn nieuwe laarsjes aan met een mooi jurkje ter ere van mijn lieve moeder die mij zoveel heeft geleerd.
Welke herinnering heb jij aan moederdag? Deel ze hieronder met ons.
Credits beeld: Janita Sassen
