
Marc (24) komt vervroegd vrij uit de gevangenis in Peru, maar verdwijnt
Podcast Verdwenen, seizoen 2, aflevering 23, Marc Plessius
Leestijd: 5 minDoor Iris Versluis

Podcast Verdwenen, seizoen 2, aflevering 23, Marc Plessius
Leestijd: 5 minDoor Iris Versluis
Haar grote broer, met wie ze alles deelde: Marc Plessius (24) komt na een onrustige jeugd in Peru terecht en belandt daar in de gevangenis. Met zus Charlotte chat hij via MSN, maar in maart 2009 verdwijnt Marc plotseling van de radar.
Charlotte: “Marc was echt mijn grote broer. Hij was er altijd voor mij. Hij is mijn halfbroer. Hij heeft een andere vader, die niet in beeld was. Hij had dus geen vaderfiguur om naartoe te rennen. Met onze moeder ging het ook niet goed.”
Door de problematische mentale gezondheid van de moeder van Marc en Charlotte groeien ze op in een slechte thuissituatie. “We waren niet veel thuis, want thuis was het vies en een rotzooi”, vertelt Charlotte. “We waren veel buiten of in de kelderberging van het appartementencomplex. Daar hingen we een beetje rond. Marc kwam al vroeg in aanraking met drugs. Hij dronk en blowde.”
Dan volgt de dag waarop hun moeder niet meer thuiskomt. Charlotte: “Marc en ik waren alleen. School heeft aan de bel getrokken en jeugdzorg ingeschakeld.” Charlotte en Marc worden uit huis geplaatst. Charlotte komt terecht bij de vrouw met wie haar vader haar moeder heeft bedrogen. “Die mevrouw had veel negatieve gevoelens naar mijn moeder en naar mij”, vertelt Charlotte. “Ze vernederde en sloeg mij. Uiteindelijk ben ik vanwege het misbruik op mezelf gaan wonen.”
Marc zwerft na de uithuisplaatsing als beginnende tiener rond van adres naar adres. Hij krijgt onderdak in een kindertehuis en bij kennissen, maar vindt nergens echt een thuis.
Charlotte: “In een leven zonder stabiele basis ben je altijd bezig om je hoofd boven water te houden. Marc baan werd niet meer verlengd en vanaf dat moment ging het bergafwaarts. Ik stond er niet bij stil dat hij harddrugs zou kunnen gebruiken. Hij was mijn grote voorbeeld, dat deed hij niet. Als ik nu terugkijk denk ik wel dat het zichtbaar was. Zowel dat hij gebruikte als dat het niet goed met hem ging.”
Marc rolt in de drugswereld en begint met dealen. “Het lijkt me dat daar veel spanning bij komt kijken”, vertelt Charlotte. “Marc was een kwetsbare, gevoelige jongen. Daar legde hij een schild van stoerheid overheen, maar het was echt een lieverd. De drugswereld was geen wereld voor hem.”
De kerstdagen van 2004 brengt Marc door met zijn moeder. Hij kondigt aan dat hij een lange reis gaat maken. Korte tijd later heeft de dan 12-jarige Charlotte een afspraak met bureau jeugdzorg. Ze vertelt: “Daar vertelden ze mij dat Marc al een tijdje vastzat in het buitenland, dat hij cocaïne had gesmokkeld en was opgepakt. Hij moest zes jaar en acht maanden naar de gevangenis. Ik kon het helemaal niet plaatsen. Ik voelde veel verdriet, pijn en onbegrip.
Ik stelde me voor dat hij er beroerd bij zou zitten. Ik weet dat gevangenissen sowieso niet heel leuk zijn. In Peru gebeuren al helemaal schrijdende dingen. Ik weet nog dat er een lange tijd was dat ik me schuldig voelde bij alles wat ik deed. Dat ik een dak boven mijn hoofd had, dat ik mijn verjaardag kon vieren en dat ik een warme deken om me heen kon slaan.
Marc en Charlotte hebben contact via MSN en Marc stuurt zelfs foto’s naar zijn zusje. Charlotte: “Ik zag een slordige Marc en een slordige omgeving. Het gaf de sfeer van de gevangenis. Ik zei dat ik hem miste, maar hij had ooit in een brief aangegeven dat hij zich daar een beetje van af hield, omdat dat allerlei dingen in hem opende. Dat deed hem pijn. Het was zijn bescherming om niet alle verdriet toe te laten.”
Marc komt na drie jaar vanwege goed gedrag voorwaardelijk vervroegd vrij. Hij moet voorlopig in Peru blijven, maar heeft amper middelen tot zijn beschikking om zichzelf te onderhouden. Charlotte: “Hij ging rond in hostels. Hij vroeg of ik mensen wilde contacten die hem geld konden sturen zodat hij kon eten. Hij kon geen baantje vinden en zijn toon via MSN veranderde. Op een gegeven moment ging het alleen nog maar over geldnood. We konden niet meer leuk praten. Het begon mij te irriteren, maar tegelijkertijd begreep ik het heel goed.”
Dan valt er een stilte op MSN. “Na dagen vond ik het al gek dat ik geen contact meer met hem had. Na één, twee weken kwamen de grote zorgen pas.”
In maart 2009 meldt Marc zich volgens afspraak bij de Nederlandse ambassade in Peru om geld op te halen dat zijn moeder vanuit Nederland verstuurt. Daarna valt het stil. Marc wordt als vermist opgegeven. Charlotte en haar moeder gaan op zoek naar hem. Dan komt Charlotte in contact met een man die vertelt Marc nog ontmoet de hebben.
In de podcast Verdwenen vertelt Charlotte aan presentator Marleen Stelling welke informatie die man had en hoe zij omgaat met de vermissing: “Nu hij weg is, merk ik pas echt wat voor band wij eigenlijk hadden en hoe erg ik naar hem opkeek.

Wil je dat we artikelen en programma’s over rouw, de dood en verder leven kunnen blijven maken? Samen leren we leven met verlies; ga naar meer.eo.nl/rouw en steun ons met een donatie.
