Blog Esther | Als dat geen reden is voor een feestje
Leestijd: 3 minDoor Esther van der Plaat
Leestijd: 3 minDoor Esther van der Plaat
Esther wordt binnenkort 40. Sinds het overlijden van haar man Dennis heeft ze haar verjaardag niet meer gevierd. Maar deze mijlpaal is reden voor een feestje!
Als ik thuiskom uit mijn werk ligt er een kaartje op de deurmat. Confetti, slingers en ballonnen laten zien dat er reden is voor een feestje. Mijn vriendin wordt 40 en is 12,5 jaar getrouwd. Het is inmiddels het derde feestje in korte tijd van vrienden die de liefde en hun verjaardag vieren.
De 12,5 jaar zouden Dennis en ik al een tijdje gepasseerd zijn. Alleen voor ons geen feestje. Dennis is immers al bijna 7 jaar geleden overleden.
Ik fantaseer over ons feestje. Geen groot feest, daar hield Dennis niet van. Waarschijnlijk zouden we het klein vieren. Het liefst met de kinderen op een mooie plek met muziek, lekker eten en in het zonnetje. Misschien wel in het buitenland.
Onze liefde is een feestje waard
Op de dag dat we de uitslag van de scan kregen en het erop of eronder was, beloofde Dennis dat hij opnieuw met me wilde trouwen. ‘We doen het gewoon nog een keertje over, Es. Want onze liefde is een feestje waard.’
De uitslag was niet goed. Sterker nog: de uitslag was onze grootste nachtmerrie. In plaats van het regelen van een feestje regelden we zijn begrafenis.
Zingen met een brok in mijn keel
De jaren na zijn overlijden had ik helemaal geen zin in feestjes. De verjaardagen van de kinderen vond ik al obstakels. Slingers ophangen terwijl ik er helemaal niet voor in de stemming was. ’s Morgens zingen met een brok in mijn keel. Mijn eigen verjaardag vierde ik niet. Zonder Dennis was er gewoon niks te vieren.
Volgende week word ik 40 jaar. Ik ga het vieren dit jaar. Niet alleen met slingers en taart, maar ‘all the way’! Muziek, vrienden, dansen, lachen, foto’s maken. Ik ga dansen op zijn lievelingsmuziek en proosten op de liefde. De eeuwige liefde.
Het wordt een themafeestje. Een après-ski-feestje. Terwijl ik het internet afstruin op zoek naar een traditioneel Tiroler jurkje, denk ik eraan hoe Dennis dat zou hebben gevonden. Ik moet lachen. Hij zou zeggen: ‘Es, alles leuk en aardig, maar ik ga niet in lederhose!’ Het had hem overigens geweldig gestaan.
