Blog Esther | ‘Dit zijn van die beslissingen die ik niet alleen wil nemen’
Leestijd: 4 minDoor Esther van der Plaat
Leestijd: 4 minDoor Esther van der Plaat
De examens zijn weer begonnen. Een spannende tijd voor veel kinderen, maar zeker ook voor hun ouders, weet Esther nog. Dochter Isa start na haar examen vol goede moed aan een opleiding. Maar ineens komen de twijfels: ze wil stoppen. Esther mist Dennis om mee te sparren, want “wat zeg je dan als ouder?”
Het is voor ons nog maar een jaar geleden. Ik had er pijn in mijn buik van. Isa vond het allemaal maar onzin, die zenuwen, terwijl ze drukker deed dan anders. We kregen het verlossende telefoontje… Geslaagd!
Wat waren we blij! Niet alleen omdat ze haar diploma had gehaald, maar vooral ook omdat ze naar een nieuwe school kon. Wat velen herinneren als de leukste tijd van hun leven, was dat voor Isa niet het geval. Ze had het zwaar, voelde zich alleen en niet gesteund door leerkrachten in de pesterijen die er waren.
Tijd voor een nieuwe start! Met heel veel enthousiasme rende ze naar buiten om de vlag op te hangen. Met een fles champagne in haar handen vierden we buiten nog een keertje dat ze was geslaagd. Yes!!!
'Wat zou papa trots op je zijn geweest'
Bij mij viel er ook een enorme last van mijn schouders. Ze begon haar examens met magere cijfers. Het was te doen, maar ze moest er nog wel even flink aan trekken. Wat ik ook deed en zei, ik kreeg haar niet gemotiveerd om te leren. Ik had mij erbij neergelegd - dan maar het jaar overdoen, hoewel ik haar zo graag een nieuwe start gunde. Na dat verlossende telefoontje viel die last weg. Ik sloeg een arm om haar heen en keek samen met haar naar boven. “Wat zou papa trots op je zijn geweest, Ies!”
Nu zijn we een jaar verder. Een jaar bezig met haar nieuwe opleiding tot schoonheidsspecialiste. Echt iets voor haar, bedachten we na het bezoeken van allerlei opleidingen. Ze was altijd al bezig met de wenkbrauwen van vriendinnen, huidverzorging en visagie. Nu kon ze er haar beroep van maken.
Haarlem bleek toch verder dan we dachten met het openbaar vervoer. Natuurlijk hadden we daarnaar gekeken, maar dat het zo’n impact zou hebben, hadden we niet voorzien. Vertragingen en uitval zorgden voor extra lange reistijden. Zonder belemmeringen was ze twee uur heen en twee uur terug aan het reizen.
'Hoewel ik het zag aankomen, was het toch even schrikken'
Ze had wel leuke meiden ontmoet en de lessen waren leerzaam. Toch merkte ik na een half jaar dat ze niet meer lekker op haar plek zat. De twijfels kwamen. “Was dit wel de juiste opleiding?” Ik voelde het al een tijdje aankomen. Ze ging steeds minder vaak naar school en was lang niet meer zo gemotiveerd. Toen kwam het hoge woord eruit: “Mam, ik wil stoppen met de opleiding”. Hoewel ik het zag aankomen, moest ik toch even slikken. En nu? Een alternatief had ze niet.
Daar stond ik dan. Wat zeg je dan als ouder? “Het geeft niet dat je een verkeerde beslissing hebt genomen. We gaan gewoon kijken naar iets wat beter bij je past?” of “Prima dat je een andere opleiding wil doen, maar de kosten ga je zelf betalen en we gaan daarna niet nog een keer switchen”.
Wat zou Dennis hebben gedaan? Ik zou er nu alles voor over hebben om even met hem te kunnen sparren. Dit zijn van die beslissingen die ik gewoon niet alleen wil nemen. Ik koos voor de eerste reactie en weet zeker dat Dennis achter mij zou staan. Toch was het fijn geweest zijn als we dit samen konden doen.
Het is de opleiding Business Services geworden in Alkmaar. In september kan ze starten. Het voelt weer een beetje als het einde van een examenperiode, maar dit keer zonder vlag en champagne.
We wensen iedereen in het examenjaar heel veel succes en ouders veel sterkte met de zenuwen!
Na drie jaar overlijdt Martine’s zoon Kester (12) aan kanker: ‘Het voelt alsof ik een groot gat heb in mijn romp’
‘Niemand vertelde me dat ze dood zou gaan’: Annemieke (25) verliest haar beide ouders
