Blog Esther | 'Is het oké dat ik bang ben om nóg iemand te verliezen?'
Leestijd: 3 minDoor Esther van der Plaat
Leestijd: 3 minDoor Esther van der Plaat
Sinds Dennis' overlijden is Esther bang om wéér iemand te verliezen. Is dat eigenlijk wel normaal als je man al tien jaar dood is? Er is zo veel informatie over rouw, maar op dit vlak vindt Esther niks. Dan zit er maar één ding op...
Het blijft mij soms overvallen. Het enorme verdriet; ik voel het in mijn hele lijf. Mijn lichaam voelt zwaar en ik kan amper op mijn benen staan. Ik hoef de suikerpot maar uit mijn handen te laten vallen, of al het verdriet komt er in een stortvloed uit.
Vandaag is het weer zover. Ik voel mij leeg en alleen en alles is te veel. Als ik de radio aanzet en dat ene liedje hoor van Kane, zijn liedje… Komt alles eruit.
Een podcast luisteren kan mij soms heel veel energie geven. Gesprekken over het opruimen van je huis, het organiseren van je administratie of het starten van een eigen onderneming. De ideeën komen soms per tientallen binnen. Ik ga ervan stralen, krijg zin om dingen op te pakken en alles voelt licht.
Daarom zoek ik nu naar een podcast. Misschien eentje over rouw? Want hoe doen andere mensen dit? En wat kan ik doen om er, ook tien jaar na Dennis' overlijden, beter mee om te gaan? Hoe ga ik om met de angst om mensen om mij heen te verliezen?
Ik begin te luisteren, maar haak al snel af als ik hoor dat de mevrouw uit de podcast in het begin van haar rouwproces zit. Deze fase heb ik allang achter mij gelaten. Ik zoek verder. Maar hoe langer ik zoek, hoe meer ik erachter kom dat het er niet is.
Er zijn honderden boeken te vinden over rouw en het verliezen van je partner, het achterblijven met kleine kinderen, verlatingsangst, et cetera. Maar niemand vertelt mij dat het oké is om mij na tien jaar nog steeds zo te voelen. Dat een nieuwe relatie zo fijn lijkt, maar dat het keihard werken is als je elke dag bang bent om diegene te verliezen.
Dus er zit niets anders op dan er zelf over te schrijven. En dat is één van de redenen dat ik wil blijven schrijven over dit onderwerp. Het is namelijk niet klaar. Niet over vijf jaar en niet over tien jaar, maar we kunnen wel van elkaar leren en lezen dat het niet raar is dat je bang bent om mensen te verliezen.
Misschien moet dat boek er dan toch maar een keertje komen…
Ashley (17) verliest niet alleen moeder, maar ook haar beste vriendin
Blog Esther | ‘Elk afscheid voelt als Dennis opnieuw loslaten’
