Leestijd: 6 min
De 19-jarige zoon van Angela stond volop in het leven: werk als soldaat, een leuke vriendengroep enzovoort. In 2009 verongelukt Jordy na een fataal auto-ongeluk. Angela staat in deze blog stil bij de impact hiervan op Jordy’s vriendengroep: “Zijn vrienden zijn ook voor het leven getekend.”
De vriendengroep van Jordy bestond tot aan de dag van het drama uit onbezorgde jongelui. Daarna is er voor hen geen sprake meer geweest van ‘een rustige groei naar volwassenheid’. Van het ene moment op de andere zijn deze zorgeloze jongelui veranderd in jongvolwassenen. Het besef dat de dood niet alleen is voorbestemd voor oudere mensen, is met afschuw tot ze doorgedrongen. Het gemis is enorm: de gesprekken, de humor en het met elkaar op stap gaan; het komt nooit meer terug.
“De gesprekken, de humor: het komt nooit meer terug”
De boodschap over Jordy’s fatale ongeluk bereikte zijn vrienden eerder dan onszelf. Wij stonden op dat moment nog onwetend in de Sahara. Facebook bestond nog niet. Wel was er Hyves en daar ging het bericht heel snel rond doordat een van de maten van Jordy uit de kazerne contact met deze groep had.
“De impact van zijn dood is gigantisch geweest”
Uit de verhalen die we achteraf hoorden, weten we dat de impact van zijn dood gigantisch is geweest. Diezelfde avond zijn veel van zijn vrienden bij elkaar gekomen en hebben ze gezamenlijk hun afschuw en verdriet kunnen delen. Ook de dagen erna bleven ze dit doen. Ons huis en de tuin was dagenlang gevuld met zijn vrienden.
Ook de ouders van de vrienden zijn geschrokken én geconfronteerd met het verdriet van hun kinderen.
De dood van Jordy heeft niet alleen bij ons een litteken voor het leven achtergelaten. Zijn vrienden zijn ook voor het leven getekend. De rest van hun leven dragen zij dit verdriet met zich mee. Nog steeds hebben ze een levendige herinnering aan hem en anekdotes worden regelmatig opgehaald, zoals laatst op de geboortedag van Jordy. Of wanneer we aan onze eettafel verhalen en herinneringen ophalen.
“De dood van Jordy heeft niet alleen bij ons een litteken voor het leven achtergelaten. Zijn vrienden zijn ook voor het leven getekend.”
Ik heb aan verschillende vrienden gevraagd hoe zij met het verlies van hun vriend omgaan. Handleidingen bestaan immers niet. Bij een aantal is het verdriet zo groot is geweest, dat ze er echt problemen van hebben ondervonden. Anderen durfden op een gegeven moment niet meer bij ons in huis te komen, bang voor de herinneringen die dat zou oproepen. Toch hebben een aantal deze angst weten te overwinnen. Er zijn ook vrienden die juist wel heel veel kwamen. Het geeft hen een soort rust om in onze nabijheid en de woonomgeving van Jordy te zijn.
Alle vrienden reageren zo op hun eigen manier en zoeken hun eigen weg om met het verdriet om te gaan.
Ook nu bekend is geworden dat de veroorzaker van het ongeval waardoor Jordy overleed, niet vervolgd kan worden, reageren de vrienden unaniem: ze zijn geschokt en verbijsterd over de gang van zaken, net als wijzelf.
Bij het zomerfeest, dat de vrienden een paar maanden na het drama hielden, in hun eigen club The Cube, hebben ze met elkaar de nagedachtenis aan Jordy prachtig weergegeven. Ondanks dat er heel veel mensen waren, ook ouders, voelde het moment waarop ze speciaal voor Jordy zijn lievelingslied The Scientist van Coldplay draaiden, heel intiem. Niemand schaamde zich die avond voor zijn of haar tranen.
“Niemand schaamde zich die avond voor zijn of haar tranen”
Nog steeds vinden wij bij het graf van Jordy weleens een half opgerookte sigaret in het grafkistje dat er staat. Of we zien een flesje bier dat op de kop bij hem is neergezet. Heel soms kom ik één van de vrienden er zelf tegen.
Een paar weken geleden ben ik erg geraakt door een opmerking die werd gemaakt door één van de vrienden van Jordy. Hij is de trotse vader van een dochtertje van net een jaartje oud. Zoals ze gewend zijn, stapten ze via de achterdeur naar binnen en hun kleine meid, die nog niet kan praten, ziet een foto van Jordy en herkent hem meteen.
Haar vader zegt tegen haar dat dit inderdaad ‘oom Jordy’ is. De mooie man die als trotse soldaat op de foto staat en die ook bij hun in de huiskamer hangt.
Veel andere vrienden hebben, allen op hun eigen manier, ook nog een zichtbare herinnering op hun eigen plekje gecreëerd.
Deze voorvallen ontroeren me en raken me tot op het bot. We zijn nu ruim acht jaar verder, maar de herinnering aan Jordy wordt op deze manier niet alleen bij ons levend gehouden, maar ook bij zijn grote vriendenkring.
Echte vriendschap blijft altijd bestaan…
Over Angela Mollers | Angela verloor in 2009 haar 19-jarige zoon Jordy na een fataal auto-ongeluk tijdens zijn werk als soldaat. Niet lang daarna begon Angela met het schrijven van een blog en later ook het boek ‘Dag mam’. Op deze manier houdt Angela herinneringen vast en ontdekt hoe ‘een mooi leven weer kan terugkomen’ na zo’n groot verlies. Oók is schrijven een manier om aan anderen laten zien wat er gebeurt in een gezin dat met zo’n groot verdriet worstelt.
Onderstaand lied past treffend bij het thema van Angela’s blog:
De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.
We hadden samen zoveel plannen vriend
De oogst was mooi, voor jou en mij, m`n vriend
Al ben je nu niet meer bij mij
Voor altijd ben je aan m`n zij
We konden lachen maar ook huilen vriend
Jij deed voor mij wat ik niet kon, m`n vriend
Ik heb het fijn met jou gehad
Je hebt een plaats hier in m`n hart
Jij wordt nooit vergeten vriend
Ja bedankt, het was te kort, dat vergeet ik niet
Iedereen hield van jou, dat stilt mijn verdriet
Je bent nu enkel nog herinnering
Zo is het leven, maar het had toch zin
Het is te gek om waar te zijn
Jouw vriendschap overheerst mijn pijn
Ik ben m`n grootste fan nu kwijtgeraakt
Wat ik nu ben, ja dat heb jij gemaakt
Nu is het echt koud zonder jou
Maar weet dat ik veel van je hou
Jij wordt nooit vergeten vriend
Ja bedankt, het was te kort, dat vergeet ik niet
Iedereen hield van jou, dat stilt mijn verdriet
Ja bedankt, het was te kort, dat vergeet ik niet
Iedereen hield van jou, dat stilt mijn verdriet
Ja bedankt
Ja bedankt, het was te kort, dat vergeet ik niet
Iedereen hield van jou, dat stilt mijn verdriet
Ja bedankt, het was te kort, dat vergeet ik niet
Iedereen hield van jou, dat stilt mijn verdriet
Ja bedankt
Ja bedankt
Ja bedankt
