Manon maakte een docu over rouw: ‘Weglopen is niet de manier om verlies te verwerken’

De documentaire ‘Een steen op de Hei’ is het afstudeerproduct van Manon Hessels (23). Het geeft een inkijk in ‘het lastige proces waar je doorheen gaat als je als puber geconfronteerd wordt met rouw.’

Rouw en zestien

Haar broertje overleed op haar 16e aan Leukemie, haar moeder op haar 21e aan de gevolgen van kanker. Rouw is voor Manon Hessels al jong een harde realiteit. Ze ging op zoek naar wat rouwen nu eigenlijk betekent, en of er regels zijn voor het rouwproces? Haar afstudeerdocumentaire ‘Een steen op de Hei’ bracht haar antwoorden, maar confronteerde haar ook met zichzelf.

‘Veel leeftijdsgenoten hadden geen ervaring met verlies en ik voelde me niet begrepen door volwassenen’ schrijft Manon op haar website, waar ze haar verhaal vertelt. Na het korte ziekbed en overlijden van haar broertje Pepijn, ‘die blonde, leuke krullenbol’, is de pijn en rouw overweldigend. Tegelijk is ze zestien, wil ze jong zijn, de wereld en zichzelf ontdekken. Samen met vrienden zoekt ze in die tijd de ‘grenzen op’ en experimenteerde met de facetten van het leven. Al snel bleek het makkelijker om de eenzaamheid en het gemis weg te stoppen dan te ervaren.

Steen op de hei

Manon geeft zich over aan haar sociale netwerk, is altijd onder de mensen en jointjes roken wordt steeds meer een gewoonte. Haar gedrag baart haar familie zorgen. Moeder en vader begrijpen er niets van. Op een dag zegt pa: ‘Moet jij niet op een steen op de hei gaan zitten?’

‘Ik voelde me niet begrepen door volwassenen.’

Die opmerking zal pas later weer in haar gedachten terugkomen. Eerst is er het examenjaar. En dan ook nog die vernietigende diagnose van haar moeder: borstkanker. ‘Alsof er niet al genoeg shit op mijn dak is gevallen.’ Na een lang traject overwint de moeder van Manon haar ziekte. Opgelucht kan ze ademhalen. Maar er is wel iets veranderd: ‘Ik begon te merken dat feesten en weglopen mij begonnen uit te putten. Ik merkte dat er iets niet klopte, maar nog niet zo goed wist wat.’

‘Soms goed om pijn te voelen’

Langzaam komt bij Manon het besef dat ze de rust van ‘de steen op de hei’ misschien wel hard nodig heeft. Met vallen en opstaan leert ze meer over hoe om te gaan met verdriet en verlies. ‘In anderhalf jaar leerde ik langzaam te accepteren dat het soms goed is om pijn te voelen.’ En de pijn zou weer komen, want danblijft dat haar moeder weer ziek is. De kanker is terug. En dit keer zou ze het niet overleven.

‘Weglopen is niet de manier om verlies te verwerken.’

De achtbaan van emoties zette in volle vaart opnieuw in. Na anderhalf jaar ziekte overlijdt haar moeder. ‘Even leek ik terug te vallen in mijn oude gewoontes. Ik durfde niet alleen te zijn, ging veel langs de coffeeshop en wilde de pijn niet voelen.’ Maar toch ziet ze al snel in dat ‘weglopen niet de manier was om verlies te verwerken.’

Waarom een docu?

Manon voelt steeds meer de behoefte om iets te doen met wat ze heeft meegemaakt. ‘Om iets te maken waarmee ik stil kon staan bij rouw.’ Zo ontstaat het idee van een documentaire. ‘Voor school (opleiding Journalistiek, red.) had ik een afstudeeropdracht en daar sloot dit idee bij aan. Het maken van deze documentaire is voor mij een soort rouwverwerking, een proces. Het dwingt mij bezig te zijn met de dingen die ik heb meegemaakt. Om op een denkbeeldige ‘Steen op de Hei’ te gaan zitten.’

‘Het gevoel dat ik soms alleen ben met mijn gevoelens, ebt daardoor weg.’

De documentaire wordt een groot succes: ze wint de prijs Zwolse Beste en wordt genoemd in allerlei media. Met de documentaire hoopt Manon rouw bespreekbaar te maken en haar verhaal te delen met lotgenoten. Ze is op dit moment bezig te filmen met andere jongeren, lotgenoten.’Praten met lotgenoten over gelijke ervaringen, voelt als een herkenning. Het gevoel dat ik soms alleen ben met mijn gevoelens, ebt daardoor weg. Dat geeft rust.’

In een aantal intieme, eerlijke blogs is Manon verder gaan ontdekken over rouw, zoals haar blog ‘Waarom zijn er zoveel misvattingen rondom het rouwproces?’

Kijk hier de korte docu ‘Een steen op de Hei’:

Het tonen van deze content vereist jouw toestemming voor social media cookies.

Toestemmingen beheren

 

Bekijk ook