Blog Esther | Co­rona­va­kan­tie?

Aan de ontbijttafel kijk ik naar twee duffe hoofdjes. Ik heb ze wakker gemaakt om 07.30 uur. Dat vinden ze natuurlijk beláchelijk! Veel te vroeg. Het is coronavakantie! Met een gezellig gedekte tafel heb ik ze zover gekregen dat ze toch hun bed uitgekomen zijn. Nu zitten we met z’n drietjes te ontbijten. ‘Coronavakantie?’ denk ik. Nou, noem dit maar vakantie. ‘Keihard werken!’ noem ik het.

Thuiswerken

Sinds de intelligente lockdown en het sluiten van de scholen werk ik thuis. Dat kan prima. Alles wat ik op kantoor doe, kan ik ook thuis doen. Thuiswerken leek me dan ook relaxed en heel aangenaam. Maar niets is minder waar!

Onlinelessen

Ik heb vanmorgen weer een pakket schoolwerk opgehaald voor Stijn. En Isa heeft haar weektaak per e-mail uitgereikt gekregen. Isa is de meest serieuze van de twee. Ze heeft alles uitgezocht, een planning gemaakt en gaat om 08.30 uur gelijk gemotiveerd aan de slag. De onlinelessen volgt ze netjes en samen met haar beste vriendinnetje maakt ze middels videobellen het huiswerk. Af en toe wordt er flink gelachen en ook hoor ik de leerkrachten lolletjes maken met de kinderen.

Goed bezig

Stijn is een ander verhaal. Hij heeft een bult werk meegekregen dat ik samen met hem moet gaan uitzoeken, verdelen en plannen. We komen tot een prachtige weekplanning en daarmee denk ik dat we goed bezig zijn. Ik duik achter mijn laptop om te gaan werken en ik zet Stijn aan het werk met zijn eerste taak van deze week.

Na vijf minuten zie ik Stijn alweer iets anders doen

Zodra mijn telefoon gaat, zie ik Stijn bij de tafel weglopen en zijn mobieltje pakken. Al bellend wijs ik hem terug op zijn plek. Intussen heb ik slechts de helft gehoord van wat mijn klant zegt en moet me verontschuldigen voor een boos jongetje op de achtergrond. Ik vervolg mijn gesprek en na vijf minuten zie ik Stijn alweer iets anders doen. Na twee uurtjes werken neem ik een korte pauze om hem verder op weg te helpen. Ik merk dat hij weinig heeft gedaan. Hij mist de structuur en begeleiding. Gelukkig werk ik tot 14.00 uur en laat het maar even voor wat het is. Ik ga als een malle weer aan het werk en sla mijn lunch over zodat ik straks snel weer met Stijn aan de slag kan.

Geen internet

Het is veel te snel 14.00 uur en ik heb nog lang niet af wat ik af wilde hebben. Ik sluit mijn pc en besluit vanavond nog even in te loggen. Dan is Stijn aan de beurt. We lezen samen de opdracht en als hij aan de slag gaat, ga ik de vaatwasser legen. Dan komt Isa naar beneden. ‘Mam, kun je mij even helpen met de laptop? Ik heb ineens geen internet meer…’ ‘Tuurlijk schatje!’ Naast werknemer, schooljuf en schoonmaakster ben ik ook de beste systeembeheerder van dit huis.

Waarom zit je voor de tv?

Als ik weer beneden kom, zie ik Stijn voor de tv zitten. Zijn boeken liggen nog open op tafel. ‘Stijn, waarom zit je voor de tv?’ ‘Ik ben klaar met die ene som.’ Geërgerd kijk ik hem aan en zeg hem verder te gaan met de andere sommen.

Mijn huis is nog nooit zo vies geweest

Als ik mijn vriendin bel om even stoom af te blazen, vertelt ze me dat haar huis nog nooit zo schoon is geweest en dat ze bezig zijn met achterstallige klussen in huis. ‘s Avonds spelen ze spelletje met z’n viertjes. Nou, mijn huis is nog nooit zo vies geweest! Met Dennis was deze coronatijd lang niet zo zwaar geweest. We zouden de taken hebben verdeeld, in de woonkamer hebben gepicknickt en aan de grote tafel hebben gewerkt alsof we collega’s waren. Het zou ook niet makkelijk geweest zijn, maar wel gezellig.

Morgen weer een dag

Als het 17.00 uur is, besluit ik dat het wel mooi geweest is voor vandaag. Stijn heeft één opdracht niet af kunnen krijgen. Morgen weer een dag. Isa heeft alles af en ik hoor haar lachen met haar vriendinnen aan de telefoon.

Coronavakantie…

Na het eten log ik weer even in en werk nog even twee uurtjes zodat ik morgen met een schone mailbox kan beginnen. Om 21.00 uur is het dan eindelijk tijd om die vaatwasser verder uit te ruimen.

Coronavakantie… Als iemand dat nog een keer hardop zegt…