Blog Bertine – Een dagboek
Leestijd: 3 minDoor Bertine van de Poll
Leestijd: 3 minDoor Bertine van de Poll
Bertine’s papieren agenda is als een dagboek voor haar en ze durft er eigenlijk niet in te lezen. Deze week opent ze toch voorzichtig haar agenda…
Mijn papieren agenda is al heel lang dicht. Jaren heb ik deze agenda al en elke keer kocht ik een nieuwe vulling bij het starten van het nieuwe jaar. Maar nu ligt mijn agenda al maanden dicht en gebruik ik voor het eerst mijn mobiel om afspraken in op te slaan.
Mijn papierenagenda was als een soort dagboek, ik schreef er altijd heel veel in. Dat is zeker de meerwaarde van die agenda. Ik schreef vooral dingen over Daan erin. Hoe hij zich voelde, of hij pijn had en de afspraken natuurlijk. Steeds zie ik mijn agenda liggen. Ik weet dat daar zoveel van Daan in staat. Dat ik even terug in de tijd ga als ik daarin kijk…
Voorzichtig doe ik deze week mijn agenda open, ik ben gebleven in oktober. De geboortemaand van Daan. Ik blader terug tweeduizendzestien in en zie zelfs staan bij 20 juli: Daan overleden. Ook dat heb ik er dus ingezet. Een afspraak bij de kapper op 6 juni. Daans naam heb ik doorgestreept: zijn haren waren er inmiddels af en hij ligt al weken in het ziekenhuis te vechten voor zijn leven.
Op 13 april had Daan een studiedag, dus was hij heerlijk bij mij thuis. Ik herinner me verder niets van die dag. Daar kan ik nu dan echt van balen. Waarom kan ik niet even terug naar die dag…
“Tussen mijn tranen door verschijnt er nu een glimlach op mijn gezicht.”
Donderdag 17 maart, Daan heeft een afspraak bij de oogarts staan. Oh ja en in die week was het ook boekenweek. Daan hield zo ontzettend veel van boeken. In zijn slaapkamer staan twee smalle kasten vol met boeken. Maar als ik hem voor ging lezen koos hij toch vaak voor dezelfde. Tussen mijn tranen door verschijnt er nu een glimlach op mijn gezicht. Ik denk opeens aan die momenten dat hij een boek gingen kiezen. Heel lang deed hij daarover en de grap was dat we steeds weer toch bij het boek uit kwamen die van Boer Bomans.
Ik besef me ook opeens hoe waardevol deze agenda is geworden. Dit is iets waar ik zoveel uit terug kan halen. Die wil ik bewaren bij de spullen van Daan. Deze agenda was mijn leven. Pijn doet het nu ik deze weer weg leg. Ik wil niet zonder Daan verder. Maar ik heb geen keuze, life goes on.
