Leestijd: 5 min
Voor veel mensen is de decembermaand een feestelijke tijd waarin je geniet van het samenzijn met je geliefde, familie en andere dierbaren. Dit is niet voor iedereen vanzelfsprekend het geval. Bijvoorbeeld voor Mirjam, die haar Kerst zonder haar partner moet vieren. Drie jaar geleden overleed haar geliefde man Piet, op Eerste Kerstdag. Ik mis je sprak met haar.
‘Piet was veruit de knapste man van Barneveld!’, reageert Mirjam (43) op de vraag wat haar geliefde Piet bijzonder maakte. ‘Ja, er was gelijk een klik toen we elkaar ontmoetten, een soort chemie. We pasten gewoon bij elkaar. We zijn dan ook binnen een jaar getrouwd. Piet was wat je noemt een echte betrouwbare nuchtere Friese man. Maar ik kon ook vreselijk met hem lachen. En hij was zo goed in relativeren en relaxed omgaan ‘met wat je overkomt’. Over zijn ziekte heeft hij zich bijvoorbeeld nooit boos gemaakt.’
Ik kon vreselijk met Piet lachen
Piet kreeg, kort na hun huwelijk, de diagnose dat hij aan ernstige lymfeklierkanker leed. Na een strijd van ruim 8 jaar, met ups en downs, was zijn lichaam volledig uitgeput. Piet overleed op Eerste Kerstdag 2014.
Mirjam: ‘Die zomer van 2014 ging het mis, na een periode dat het wat beter ging. Niets sloeg meer aan, ook de experimentele medicijnen uit Amerika niet. Half december kwam er een infectie bij en toen hebben we samen besloten dat het genoeg was geweest. We gaven de strijd op…’
Piet verhuist naar een hospice, waar Mirjam ook kan overnachten. Mirjam: ‘Piet wilde nog één ding: ‘Ik wil de Kerst met jou halen!’. Hij zette alles op alles om dat voor elkaar te krijgen.‘
Piet zei: ik wil de Kerst met jou halen
‘Die nacht voor kerst was Piet heel onrustig en die ochtend was hij weggezakt en afwezig’., vervolgt Mirjam. ‘Ik ben naar hem toe gegaan en zei: ‘Mijn lieve Piet, het is Eerste Kerstdag, je bent er nog.’ Toen sloeg hij zijn ogen op en glimlachte naar me, zo van: ‘kijk, ik heb het gered.’
Mirjam vertelt dat ze toen het samenzangprogramma Nederland Zingt hebben aangezet. Daar konden ze beiden altijd erg van genieten. Met een glimlach op zijn gezicht en ‘onder begeleiding van een engelenkoor’ is Piet overleden.
Mirjam: ‘Heel apart, maar er kwam direct ook rust over me. De gedachte dat mijn man naar zijn hemelse Vader is gegaan op de verjaardag van Jezus, troost me. Piet vertelde zelf ook aan iedereen dat je geen angst voor de dood hoeft te hebben, omdat je mag weten dat je naar God toe gaat. Het was voor hem een zeker weten dat Jezus op hem zou wachten.’
‘Die Kerst van 2014 is als een roes voorbijgegaan. Piet overleed en toen werd het hele vervolgcircus in gang gezet, met de begrafenisondernemer en alle familie bij elkaar. Het was echt een gekkenhuis. Ik werd die dagen geleefd. En na de begrafenis kwam ik alleen, zonder Piet, thuis. Ik mis hem zo verschrikkelijk. Het voelde alsof ik in een nare film zat.‘
Na de begrafenis kwam ik alleen thuis.
Toch was er ook rust. Mirjam: ‘We hebben 8 jaar zoveel zorgen gehad, bijna ons hele huwelijk heeft in teken van zijn ziekte gestaan. Dat lijden was nu voorbij. Piet heeft rust en ik kon ook weer nachten doorslapen.’
Mirjam: ‘Het zal nooit meer zijn zoals het was. En zeker deze feestdagen, waar het allemaal gaat om feest en gezelligheid, terwijl ik me hartstikke eenzaam voel. Eerlijk gezegd zal ik blij zijn als de feestdagen voorbij zijn. Op Eerste Kerstdag zal ik naar de kerk gaan. En daarna ga ik naar Piets graf om een rode roos neerleggen. Ik zoek met Kerst geen familie op, dat vind ik nog te zwaar, laat mij maar even alleen. Mijn familie begrijpt dat en laat me daar vrij in.’
‘We hebben allebei altijd al veel steun gehad aan ons geloof in God. Piet is nooit boos geweest op God, dat juist hij ziek werd. Hij heeft mij meegegeven dat je het beste je situatie maar kan accepteren. Natuurlijk mag je vragen hebben en deze met God bespreken, Jezus zelf vroeg aan het kruis ook ‘waarom’. Piet heeft mij door hoe hij gelooft en denkt, geholpen om mooi naar het leven in te kijken, in plaats van negatief. Dat neem ik altijd mee, met vallen en opstaan en met daarbij ook hulp van lieve mensen. We hebben namelijk ook een grote lieve vriendenkring, ik sta er niet alleen voor.’
Mirjam: ‘Na het overlijden van Piet, ging Mirjam door een periode waarin ze zelf weer moest herontdekken wat ze wilde met haar leven. Ze heeft toen een keus gemaakt: ‘Ik ben bij een gospelkoor gaan zingen! Ik heb altijd al van zingen gehouden, maar er was nooit tijd voor. En nu zing ik, volop, ik kan al mijn verdriet wegzingen.’
Ik vind het heel jammer dat Piet niet ziet hoe blij ik hier van wordt
Mirjam vervolgt: ‘Bij dit koor ben ik ook veel lieve mooie mensen tegengekomen, heb nieuwe vriendschappen gesloten. Ik ben hier zo dankbaar voor. Ik vind het wel heel jammer dat Piet het niet kan meemaken, dat hij ziet hoe blij ik hier van word.’
Dit interview werd eind 2016 gehouden, en verscheen met kerst 2016 voor het eerst op de website van Ik mis je.
