Blog Jurgen | Voor altijd samen in ons hart
Wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt
Leestijd: 4 minDoor Jurgen van Riel
Wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt
Leestijd: 4 minDoor Jurgen van Riel
Soms zit troost in een klein ritueel. Als Jurgen een keramieken hart breekt en weer lijmt, wordt dat meer dan een symbolisch gebaar. Het wordt een manier om twee dierbaren die onlosmakelijk met elkaar verbonden waren, opnieuw samen te brengen.
Je hebt van die mensen die altijd een bijzonder cadeautje gevonden krijgen voor de momenten die extra beladen - of in mijn geval: extra zwaar - zijn in de steeds terugkerende jaarcycli.
Voor mij en mijn gezin is het altijd fijn om een kaartje of een Luna-achtig item te krijgen. Zo is er een gezin in onze bubble dat altijd hele bijzondere items vindt: blauwe rozen, persoonlijk gemaakte tegeltjes en vaasjes voor bloemen die Luna zo uit de winkel had kunnen trekken. Zo lelijk dat ze juist weer bijzonder mooi zijn.
De zichtbare goudkleurige lijm verbeeldt het litteken van het hart
Rond Luna’s geboortedag kregen we deze keer een Heal your Heart ritual. Een doosje met daarin een linnen doek, een keramieken hart en een potje goudkleurige lijm. Op het moment dat het goed voelt, breek je het hart en lijm je het daarna weer aan elkaar. De zichtbare goudkleurige lijm verbeeldt het litteken van het hart. Maar omdat het hart weer geheeld is, laat het ook iets zien van je veerkracht en kwetsbaarheid.
Het doosje stond al maanden op onze eetkamertafel. Mijn vrouw Karin sommeerde me meerdere malen om het op te ruimen in de kast. We houden van een opgeruimd huis, maar het stond mij op een of andere manier niet in de weg. Meerdere keren maakte ik het doosje open en las ik de beschrijving. Ik ben redelijk nuchter aangelegd en vond sommige tips wel bijzonder. Nu heb ik nooit de moeite genomen om tegen het hart te praten of er samen mee op de bank te gaan zitten om van energie te wisselen,maar na het overlijden van onze Franse Buldog Tazz wist ik het opeens. Luna en Tazz gaan herenigd worden.
Als er iets is tussen hemel en aarde dan zijn mijn dochtertje Luna en Franse Buldog Tazz zeker samen. Ze waren van het begin af aan onafscheidelijk. Ze deelden letterlijk lief en leed. Lees mijn blogs maar eens goed door want ik heb al meerder malen over hun bijzondere band geblogd.
Ik wil die hereniging tastbaar maken in het nu. Op internet las ik dat je na het breken van het hart ook iets ín het hart kunt stoppen: een haarlok, een briefje of iets anders dierbaars. Omdat ik Luna en Tazz wil herenigen, moest ik een gemeenschappelijke deler vinden. Haren van Tazz vind ik vier jaar later nog altijd her en der. Hij had hele mooie, fijne, korte haartjes die overal tussen gingen zitten. Regelmatig word ik nog herinnerd aan die kleine mopperkont. Maar de haarlok van Luna, die we na haar overlijden bewaarden, laat ik in de herinneringskast staan. Die is me te dierbaar.
Dan schiet me iets te binnen. Ik heb nog een klein zakje met as van Luna’s crematie in onze kluis liggen. Een deel daarvan is gebruikt voor Karins herinneringssieraad; de rest had ik daarna veilig opgeborgen. Snel ren ik naar de kluis en heb ik het zakje zo gevonden. Samen met een deel van de as van onze Franse Buldog Tazz sluit ik na een dagje puzzelen het hart.
Wat geeft dit een voldaan gevoel zeg.
Zoals Luna altijd zei bij het slapengaan: “Trots en andere dingen…”
Wat ben ik trots dat Luna en Tazz voor altijd samen zijn in onze herinneringskast. Het is nu ook voor ons altijd te zien.
Wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt.
