
Vul de poll in
Leestijd: 2 min
Rouw laat zich niet makkelijk uitleggen. Soms denk je dat het weer een beetje gaat, en dan kan een geur, een liedje of een gewone dinsdag je zomaar terugbrengen naar dat gemis. De ene keer huil je in de auto om iets kleins. De andere keer lig je dubbel om een grap aan de keukentafel, en voel je je daar misschien schuldig over. Want mag dat wel, lachen, als je iemand mist?
Rouw is niet voor iedereen hetzelfde. De één wil juist veel praten en herinneringen ophalen. De ander klapt dicht en weet niet waar te beginnen. Soms is er ruimte en zachtheid vanuit de omgeving, maar vaak ook onbegrip. Omdat mensen denken dat het na een paar maanden wel minder zal zijn. Of omdat ze blijdschap verwarren met 'het gaat wel weer'.
Misschien zou jij willen dat anderen beter begrijpen dat rouw lang kan duren. Of dat het in golven komt: weken van rust, en dan ineens weer overspoeld worden. Wij zijn benieuwd: wat zou jij willen dat anderen beter begrijpen over rouw?
Elke reactie, elk verhaal en elk gedeeld gevoel helpt om rouw bespreekbaar te maken. Precies daarom maken we Ik mis je: om ruimte te geven aan verdriet, liefde, herinnering en herkenning. Met een donatie help je dat gesprek open te houden.