Leestijd: 2 min
Als iemand in je omgeving rouwt, wil je diegene troosten. Maar wat moet je doen en zeggen? Woorden kunnen helen, maar ook verdriet doen. Mirjam verloor een nabij familielid en geeft je tips vanuit haar eigen ervaring.
Vier jaar geleden moest Mirjam van Ginkel (37) afscheid nemen van haar zevenjarige dochter Rachel. Zestien dagen lag Rachel in het ziekenhuis. Toen stierf ze aan een hartspierziekte.
Mirjam: “Mijn man en ik waren erg open over Rachels ziekte en overlijden en hielden een blog bij. Als mensen weten hoe jij je voelt, kunnen ze ook beter reageren. Hierdoor kregen we veel bezoek. Ik moest leren in de deuropening te blijven staan als het even niet uitkwam, maar ben erg dankbaar voor het medeleven.
Woorden doen veel. Als ik een kaartje kreeg waar ik op dat moment niets mee kon, legde ik het weg. Mensen bedoelen het goed. Wat wel zeer doet, is een kerstkaart met ‘Gelukkig nieuwjaar’ en alleen een naam eronder. Die gingen direct de prullenbak in.
Om ons op te beuren kregen we weleens tips. ‘Je moet echt eens gaan wandelen,’ bijvoorbeeld. Maar ik vond het lastig als mensen gaan invullen wat goed voor ons is. Beter is het te vragen of ik meega met een wandeling. Dan laat je het open en ontdek ik het op mijn eigen tijd.
In de loop van het jaar moesten we meer gaan uitleggen, bijvoorbeeld als ik een verjaardag niet zag zitten. Juist op feestdagen is het gemis van Rachel zo voelbaar.
Bekijk ook de aflevering van Bakkie Troost met Mirjam.
Tekst: Carina den Otter
Dit artikel is onderdeel van een serie waarin mensen uit eigen ervaring do’s en don’ts geven hoe je anderen in tijden van rouw kunt steunen.
