Leestijd: 2 minDoor Sarah Klinkenberg
‘Ga je elkaar ooit weer tegenkomen? Of gebeurt dat echt alleen nog maar in je dromen? Ga je elkaar ooit weer zien? Staat dat in de sterren geschreven misschien?’ Dat schrijft Sarah Klinkenberg in dit mooie gedicht ‘Ooit weer’.
Ooit weer een dierbare vasthouden. Ooit weer elkaar zien. Ooit weer met elkaar kunnen praten. Als je een geliefd persoon bent verloren, zal je het vast wel eens hebben gewenst. Sarah Klinkenberg, wiens moeder is overleden, heeft het in elk geval vaak gedacht.
‘Ga je elkaar ooit weer voelen? Weten wat ze met weerzien bedoelen?’ Ook beschrijft ze de pijn van het missen. ‘Mag ik dan wensen dat je er bent zonder er te zijn? En dat er zo troost is in tijden van pijn?’
Ga je elkaar ooit weer tegenkomen?
Of gebeurt dat echt alleen nog maar in je dromen?
Ga je elkaar ooit weer zien?
Staat dat in de sterren geschreven misschien?
Ga je ooit weer met elkaar praten?
Ooit weer vasthouden en nooit meer loslaten?
Ga je elkaar ooit weer voelen?
Weten wat ze met weerzien bedoelen?
Ga je ooit opnieuw mogen beginnen?
Elkaar begrijpen zonder zinnen?
Ga je ooit mogen oppakken waar je was gebleven?
Herstarten zonder iets na te streven?
Ga je elkaar ooit gewoon weer zien?
Zou dat alsjeblieft mogen misschien?
En als dat dan echt niet kan
Mag ik iets wensen dan?
Mag ik dan wensen dat je gelukkig bent?
Ik probeer dat ook te zijn, hoewel jou missen iets is wat nooit went.
Mag ik dan wensen dat je er bent zonder er te zijn?
En dat er zo troost is in tijden van pijn?
Dat tranen drogen door een zuchtje wind
Dat je altijd mijn mama blijft en ik altijd jouw kind?
Blijf je alsjeblieft in gedachten heel dichtbij?
En zo voor altijd een deel van mij?
