Sjuul Knoop verdwijnt spoorloos, broer Theo blijft achter met groeiende twijfel: ‘Het gemis bleef knagen’
Podcast Verdwenen, seizoen 2, aflevering 24, Sjuul Knoop
Leestijd: 5 minDoor Iris Versluis
Podcast Verdwenen, seizoen 2, aflevering 24, Sjuul Knoop
Leestijd: 5 minDoor Iris Versluis
Sjuul Knoop vertoont al zijn hele leven vluchtgedrag. Als hij op 39-jarige leeftijd verdwijnt gaan daarom niet meteen alle alarmbellen af. Maar hoe langer het duurt, hoe meer broer Theo hem mist. Hij besluit op zoek te gaan naar zijn broertje. Zijn zoektocht leidt tot een ontmoeting die alles verandert.
“Mijn ouders waren heel blij met de komst van Sjuul in ons leven”, vertelt broer Theo. “Ik ben de oudste thuis. Ik kreeg een zusje en daarna een broertje, maar hij is dodelijk verongelukt. Hij is bij de dokter uit de handen gevallen. Mijn moeder heeft hem daarna nooit meer gezien. Er werd nooit meer over hem gepraat. Daarna heb ik nog een zusje gekregen en toen kwam Sjuul. Mijn ouders waren zo bij dat het weer een jongetje was.”
De kinderen groeien op in een liefdevol, warm en creatief gezin. Totdat de vader van het gezin in 1977 verongelukt. Theo is dan negentien jaar, Sjuul twaalf. Theo: “Mijn vader was hoofd van de technische dienst bij het Radboud. Tijdens een dakinspectie klom hij een ladder op die de technische dienst deels had gedemonteerd, zonder waarschuwing erbij te hangen. Doordat de bouten nog loszaten, viel hij van acht meter hoogte achterover in een fietsenstalling. We hebben papa naar het werk zien gaan, maar nooit meer zien terugkomen.”
Het is een enorme dreun voor het gezin. Vooral Sjuul, die net aan de pubertijd begint, heeft veel verdriet. Theo: “Sjuul kwam er verloren uit. Hij vertoonde vluchtgedrag en bleef weg van thuis.”
De kinderen van het gezin verliezen niet alleen hun vader, maar ook hun moeder. Theo: “Mijn moeder viel weg in het verdriet. Ze is nooit meer hertrouwd. Ze is altijd heel stil gebleven, want papa was haar grote liefde. Ze heeft erg geleden onder het verlies.”
Twee jonge ooms van Theo en Sjuul krijgen de voogdij over de jongste kinderen, maar kunnen onmogelijk de plek van moeder en vader innemen. Theo: “De ooms gingen anders om met gevoelens. Ze waren wat harder.” Sjuul blijft daardoor vluchtgedrag vertonen, vertelt Theo: “Dat deed hij om de dreiging die in huis ontstond. Waar papa ons accepteerde zoals we waren, legden die ooms ons allemaal dingen op. Als Sjuul wist dat mijn ooms thuis waren, dan kwam hij niet naar binnen. Als familie kwam, dan was ook hij ook vaak weg. Dan wisten wij ook niet waar hij was.”
Sjuul vertrekt uit het ouderlijk huis, maar heeft geen eigen onderkomen. Theo: “Hij woonde bij vrienden op zolder. Daar deed hij het huishouden in ruil voor onderdak. Hij was gelukkig met zijn leven. Maar toen de dementie van mijn moeder erger werd en ze Sjuul ‘broertje’ begon te noemen, knapte er iets in hem.”
Ik kreeg bij Sjuul niet los wat hij voelde, daar was hij te gesloten voor
Sjuul woont in de tijd tot zijn vermissing in onderhuur, tot een deurwaarder vanwege de huurachterstand van de hoofdbewoner beslag legt op het huis. Theo: “Toen werd het te veel. Ook omdat Sjuul een alcoholprobleem had. Ik kreeg bij Sjuul niet los wat hij voelde. Daar was hij te gesloten voor.”
Sjuul brengt zijn spullen bij zijn zus en vertrekt op de fiets. “Ik kan eigenlijk geen dag aanwijzen dat hij vermist is geraakt”, vertelt Theo. “Het duurde een week voordat ik het doorhad. Mijn zus zei dat ze hem als vermist had opgegeven. Ik ging ervan uit dat er werd gezocht. Niemand hield me op de hoogte. Het gemis en de twijfels groeiden met de tijd. Het ging steeds meer knagen.”
Theo zet elke geboortedag van Sjuul een felicitatie op Facebook in de hoop dat iemand op de wereld het ziet en hem kan helpen zijn broer te vinden. Na jaren reageert iemand die Theo misschien verder kan helpen. “Een journalist van De Gelderlander benaderde mij en vroeg of ze mee kon helpen met zoeken”, vertelt Theo. “Ik zei: ‘Als je dat wilt doen heel graag. Jij hebt een veel groter bereik dan ik.’ Ze ging een heel mooi artikel van een halve pagina met een foto in de krant zetten.”
Ik dacht dat mijn zus dat wel had gedaan, maar dat had ze niet
Voor dat artikel neemt de journalist contact op met de politie. Theo: “Het bleek dat er geen vermissingsaangifte was. Ik dacht dat mijn zus dat wel had gedaan, maar dat had ze niet. Misschien in haar beleving, maar het is niet gebeurd. Toen heb ik alles over Sjuul verteld aan de politie. Ze gingen heel actief zoeken. Zo is Sjuul in een Spaans gebied gevonden.”
Vanwege privacy zegt de politie niet waar in Spanje Sjuul zit. Sjuul moet zelf contact opnemen met de familie. Theo: “Daar ging ik niet op zitten wachten. Daar ben ik te eigenwijs voor. Ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken.”
Theo boekt een ticket, stapt in het vliegtuig en gaat op onderzoek uit. Dan volgt in de taxi een bijzondere ontmoeting die alles verandert.
In de podcast Verdwenen vertelt Theo aan presentator Marleen Stelling waarom de ontmoeting zo bijzonder was.
Wil je dat we artikelen en programma’s over rouw, de dood en verder leven kunnen blijven maken? Samen leren we leven met verlies; ga naar meer.eo.nl/rouw en steun ons met een donatie.
