‘De periode dat mijn vrouw Alzheimer had, waren de gelukkigste jaren uit ons huwelijk’
Leestijd: 3 min
Leestijd: 3 min
In de docureeks ‘Typisch’ staan zowel Wim als Marry uit Apeldoorn stil bij hun overleden echtgenoot. Wim verloor zijn vrouw Cis aan de gevolgen van Alzheimer. En Marry worstelt met het uitzoeken van spullen nadat haar man Otto is overleden.
Allebei zijn ze te zien in de serie Typisch Apeldoorn, waarin het gewone leven van inwoners met de camera wordt gevolgd.
Als Cis, de vrouw van Wim, verdwaalt met de fiets, beseft Wim dat er iets mis is. Na een doktersbezoek is het duidelijk: Wims vrouw heeft Alzheimer.
Op het laatst lag ze in bed, en hoorde Wim zijn vrouw bidden tot God. Wim: ‘Ze bad: ‘God, ik voel me in de steek gelaten. Ik heb gebeden om kinderen, en niet gekregen. Ik heb gebeden om niet ziek te worden zoals mijn moeder, en het gebeurde toch.’
‘Ik heb gebeden om niet ziek te worden, en het gebeurde toch’
Hoewel Cis moeilijk kon verwerken dat ze getroffen werd door Alzheimer, beschouwt Wim de laatste jaren van hun juist huwelijk als de gelukkigste. Wim: ‘Mijn vrouw genoot van elke dag alsof het een nieuwe dag was. Al deden we dagen achtereen hetzelfde, ze genoot elke keer weer met volle teugen.’
Bekijk hier het fragment waarin Wim vertelt hoe hij terugkijkt op zijn huwelijk met Cis. ‘Ze was een vrouw bij wie liefde en trouw boven alles gingen’, vertelt hij. ‘Ik heb beloofd haar tot het einde van haar leven goed te verzorgen.’
In een andere aflevering zien we Marry de spullen van haar overleden echtgenoot Otto opruimen. Ze zoekt uit wat er weg kan of wat andere mensen nog kunnen gebruiken. ‘Wat moet ik met al deze spullen’, vraagt ze zich hardop af.
Ze struint door een lade uit een grote kast, waarin oude medicijnen liggen. ‘Met zoveel medicijnen had een mens toch wel beter kunnen worden,’ verzucht ze.
‘Wat moet ik met al deze spullen?’
Uiteraard krijgen de waardevolle spullen een mooi plekje. Zoals de penningen die Otto kreeg voor de langste duurvlucht van een minderjarige in een vliegtuig. ‘Otto leefde van de lucht, en ik van de aarde. Een optimaal evenwicht,’ vertelt Marry met trots.
Terwijl Marry de spullen één voor één door haar handen laat gaan, zegt ze: ‘Ontspullen is echt een ding.’ Dan stuit Marry op oude foto’s. Een confronterend moment. Bekijk hoe ze zich erdoorheen worstelt:
