Nieuws | Expositie met cartoons over dood: ‘Ik vind het fijn om in moeilijke onderwerpen relativering aan te brengen’
Leestijd: 3 minDoor Jip Meijers
Leestijd: 3 minDoor Jip Meijers
In de expositie ‘Doodleuk’ zijn cartoons van Peter de Wit over de dood en rouw te zien. Hij toont zijn tekeningen in Museum Tot Zover. “De dood leent zich voor humor, juist omdat het zoveel emoties oproept.”
Cartoonist Peter de Wit, onder andere bekend van de strip ‘Sigmund’ in de Volkskrant, exposeert sinds kort in Museum Tot Zover. De expositie ‘Doodleuk’ toont cartoons over alles wat met de dood te maken heeft: overlijden, begraven, cremeren, noem het maar op.
“De dood is natuurlijk een heel serieus onderwerp,” geeft Peter direct toe, “maar omdat het zoveel emotie oproept, leent het zich juist voor humor. En daarom kun je er als cartoonist veel mee doen.”
Moeilijke onderwerpen worden in Peters oeuvre sowieso niet geschuwd. “Mijn cartoons voor de Volkskrant gaan over een psychiater en zijn patiënten. Psychische stoornissen zijn ook uiteraard ook heftig, maar ik vind het mooi om hierin wat relativering aan te brengen,” zegt hij. “Ik hoor het ook terug van psychiaters, dat het voor hun patiënten fijn is dat er op deze manier lucht in het onderwerp komt.”
Dat geldt volgens Peter ook voor de dood. “Je kunt samen huilen, maar soms moet je ook gewoon samen lachen om allerlei gekke dingen die voorbijkomen bij een begrafenis.”
Naast relativering kan de expositie ook een uitnodiging tot gesprek zijn. “Zo is er bijvoorbeeld een tekening van een huisje, en daar komt een stem uit die zegt: ‘Wil dan níemand iets van mama hebben?’ Het eikenhouten dressoir, en de andere spullen waar iemand een leven lang zuinig op is geweest, belanden vaak toch gewoon in de container.”
'De cartoons bieden een opening om over de dood te spreken'
Peter vervolgt: “Als je zo’n cartoon ziet, kan het herkenning oproepen. Ik heb het zelf bij mijn schoonmoeder ook meegemaakt. Het geeft dan een soort opening om over de dood van zo iemand te spreken.”
Het maken van de tekeningen heeft ook de cartoonist zelf iets waardevols opgeleverd. “Ik ben in eerste instantie gewoon begonnen, en was op dat moment zelf niet per se met de dood bezig. Ik was echt gericht op het creëren, op het plezier van tekenen.”
Maar als hij zijn broers en zussen het boek Doodleuk stuurt, komt er toch een hoop naar boven. “Mijn moeder is veertig jaar geleden overleden, en ineens kwam haar dood weer heel dichtbij. Ik heb er nu na tientallen jaren weer met mijn zus over gesproken, want in die tijd praatte je nauwelijks over dit soort zaken. En het was heel fijn om het er met haar over te hebben.”
“Als je nog diep in de rouw zit, omdat er net een naaste overleden is, dan zou ik de expositie niet bezoeken,” stelt Peter. “Maar maanden of jaren later kun je het misschien wel op waarde schatten.”
'Het was heel fijn om het erover te hebben'
“Ik hoop dat bezoekers inhoudelijk van mijn cartoons genieten, maar zeker ook visueel. En mocht je toevallig in de buurt zijn, kan ik het zeker aanraden om langs te komen,” lacht de cartoonist.
