Nicoles vader ligt op de begraafplaats die hij 60 jaar lang beheerde
Uitzending zaterdag 20 september
Leestijd: 2 minDoor Rebecca van Dam
Uitzending zaterdag 20 september
Leestijd: 2 minDoor Rebecca van Dam
Als kind schaamde Nicole zich voor het beroep van haar vader, die beheerder was van de twee begraafplaatsen in Goirle. "Wie wil er nou een vader die mensen begraaft, dacht ik toen. Nu denk ik er anders over: Het is eigenlijk een heel dankbaar beroep”, vertelt ze op de begraafplaats van het Brabantse dorp aan Arjan Lock.
Zestig jaar lang werkte vader Kees lange dagen op het kerkhof, waar hij nu begraven ligt. Zelfs in de weekenden konden mensen een beroep op hem doen. Soms hielp Nicole hem met het werk op de begraafplaats en, ondanks dat haar vader vaak druk was, was hun band goed.
Die band verdiept zich als Nicole volwassen is en ze regelmatig samen op pad gaan. Allebei hebben ze een seizoenskaart van Willem II, de profvoetbalclub uit Tilburg waar ze jarenlang met een vaste club mensen de wedstrijden bezoeken. “Daar ga ik nog steeds heen, maar zonder pa is het anders”, vertelt Nicole. “Ook door de mensen van ons vaste clubje wordt hij gemist.”
Kees overlijdt enkele maanden nadat hij zijn eerste tia krijgt. Binnen korte tijd volgen meer herseninfarcten, waardoor hij niet meer kan praten of bewegen. “De laatste keer dat wij bij hem waren, zwaaiden we ‘tot morgen pap’ en ineens ging zijn duim omhoog, terwijl hij niet meer kon bewegen. Voor ons was dat het teken: ‘het is goed zo’”, vertelt Nicole.
Altijd als Nicole haar moeder in het zuiden bezoekt, gaat ze bij haar vader langs. “Dan kom ik er elke dag, ik kan geen dag overslaan. Hier vind ik rust en ik ben trots op hoe zijn graf erbij ligt.”
Kijk hier naar het volledige verhaal van Nicole over haar vader.
