Na twee miskramen start Bas een mannenforum: ‘Het is fijn je emoties te kunnen ventileren’
Leestijd: 6 min
Leestijd: 6 min
Vrouwen kunnen na een miskraam op veel plekken terecht met hun gevoelens. Maar voor mannen is er eigenlijk niets, zo merkt Bas Janse (40) na twee miskramen. Terwijl ook mannen een emotioneel proces doormaken. "Niemand vroeg mij: 'Hoe gaat het nou met jou?'"
Bas vertelt zijn verhaal in de aflevering van Ik mis je van zaterdag 17 september.
Ze ontmoeten elkaar old skool in de kroeg. Bas is 32, Femke 35. Al reizend en werkend ontdekken ze elkaar en de wereld. Dromen van een gezin doen ze ook, maar pas later. "Daarvoor vonden we onze basis qua werk niet solide genoeg," vertelt Bas.
Maar als Femke tegen de veertig is, vinden ze de tijd wel rijp om voor een kindje te gaan. "Achteraf gezien hadden we dat besluit niet zo lang moeten uitstellen, want we zijn allebei al wat ouder. En dan wordt het toch lastiger om je kinderwens in vervulling te laten gaan. Artsen vertelden ons dat 35 jaar eigenlijk al aan de oude kant is. Dat was niet leuk om te horen."
'De echoscopist vertelde ons heel bot dat het hartje niet klopte'
Op de natuurlijke manier zwanger worden, lukt om die reden dan ook niet. Ze kloppen daarom aan bij een fertiliteitskliniek voor een vruchtbaarheidsbehandeling. Dat slaat aan, want na de derde poging is Femke tot hun grote vreugde eindelijk zwanger.
Maar als ze eind november 2020 naar het ziekenhuis gaan voor de eerste echo, is hun jubelstemming snel weer verdwenen. "De echoscopist vertelde ons heel bot dat het hartje niet klopte. We hadden er helemaal geen rekening mee gehouden dat het mis kon gaan. En we wisten dus ook niet hoe we met die boodschap om moesten gaan."
Na de curettage is Femke vrij snel opnieuw zwanger. "Met lood in onze schoenen gingen we naar de verloskundige. We waren zo zenuwachtig en bang voor de boodschap die we zouden krijgen. Maar gelukkig klopte het hartje gewoon," zegt Bas. "Toen viel er heel veel stress weg."
Twee weken later volgt er opnieuw een echo. "Die was weer spannend. Zou het allemaal nog goed gaan? En ja, ook nu zagen we het hartje kloppen." Bij de tien weken-echo in februari dit jaar krijgen Bas en Femke al iets meer hoop. "In het ziekenhuis zette de echoscopist het apparaat op Femkes buik. Ze zei: 'Ik zie het hartje kloppen.' Maar twee seconden later zei ze: 'Oh nee, toch niet.'"
'Uiteindelijk kwam het besef dat je weer terug bij af bent'
"Die vergissing hakte er zo hard in. We keken elkaar aan. We moesten die mededeling even laten bezinken. Uiteindelijk kwam het besef dat het mis was, dat je weer terug bij af bent. Dat was zo intens verdrietig."
Thuis kunnen Bas en Femke goed over hun gevoelens praten. "Daar ben ik heel blij om. We begrijpen elkaar goed en luisteren naar elkaar." Maar als ze hun ervaringen delen met anderen, valt hem op dat alle aandacht gelijk naar Femke uit gaat. "Niemand vraagt mij: 'Hoe gaat het eigenlijk met jou?'"
Als Bas online op zoek gaat naar groepen waar mannen hun ervaringen over hun miskraam met elkaar kunnen delen, kan hij niets vinden. Terwijl er voor vrouwen juist heel veel fora en sites zijn.
Daarom besluit Bas om zelf zoiets te starten. Als hij bij de vruchtbaarheidskliniek informeert of er behoefte is aan een online platform voor ‘de vergeten vader’, wordt zijn idee met gejubel ontvangen.
'Mannen delen hoopvolle, maar ook verdrietige ervaringen'
Begin mei lanceert Bas zijn forum, waar mannen met elkaar kunnen chatten over miskramen, vroeggeboortes of ongewenste kinderloosheid. Mede dankzij de hulp van allerlei media melden zich al snel veel heren aan. Inmiddels staat de teller op 187.
"Mannen delen hier hele hoopvolle, maar ook intens verdrietige ervaringen. Bijvoorbeeld dat iemands relatie op klappen staat, omdat het maar niet lukt om kinderen te krijgen. Mensen die vertellen dat ze ongewenst kinderloos zijn. Of dat het toch gelukt is om wel een gezond kindje op de wereld te zetten."
Ook merkt Bas dat de deelnemers op elkaars verhalen reageren. "Dat is precies wat ik wilde creëren: een plek waar je je verhaal kunt delen en reacties krijgt van lotgenoten."
Dat doet hem zelf ook goed. "Nu weet ik dat ik dus niet de enige vergeten vader ben. Zoveel mannen hebben hier mee te maken. En iedereen gaat er op zijn eigen manier mee om. Het is fijn daarover te kunnen lezen, je emoties te kunnen ventileren. Te kunnen vragen: Heeft iemand anders dit ook? Of: Hoe ben jij ermee om gegaan?"
'We willen achteraf geen spijt krijgen'
Inmiddels weten ook ziekenhuizen, vruchtbaarheidsklinieken, verloskundigen en rouwcoaches Bas te vinden, en wijzen ze hun cliënten door naar het platform. Bas vertelt trots: "Ik vind het fijn om in die behoefte te kunnen voorzien."
Bas en Femke hebben hun droom om vader en moeder te worden nog niet opgegeven. Ze zijn met een nieuwe vruchtbaarheidsbehandeling (ICSI) begonnen. "Het is een heftig traject. Maar we willen achteraf geen spijt krijgen dat we er niet alles aan hebben gedaan."
Bas hoopt dat ze binnenkort een positieve zwangerschapstest in handen hebben. "En daarna gaan we heel hard duimen dat het goed blijft gaan. Natuurlijk blijven alle vragen en onzekerheden van de vorige keren in ons achterhoofd rondzoemen. Gelukkig helpt het om erover te praten."
Bas houdt er wel rekening mee dat het misschien weer mis gaat. "Uiteindelijk bepaalt de natuur wat er gebeurt. Daar kunnen we niets aan doen."
'Femke zou nu met een dikke buik rondgelopen hebben'
Deze zomerperiode is ook spannend voor Bas, vanwege twee beladen data. "Op 6 juli en 14 september zouden we uitgerekend zijn. Femke zou nu met een dikke buik rondgelopen hebben. We zouden de kinderkamer hebben ingericht. Die gedachte is confronterend en een hard gelag."
Zijn platform biedt op zulke momenten een beetje troost. "Ik vind het mooi om te zien dat mannen zich durven uit te spreken over hun kinderwens en emoties. Als je dat doet, ben je al een vader. In elk geval in gedachten."
Het ICSI traject van Bas en Femke is helaas mislukt. Ze zijn een nieuw traject gestart, en gaan voor eiceldonatie bij een kliniek in Madrid. “Een emotioneel zwaar proces, vooral voor Femke.” Een spannende tijd breekt aan: “Op het moment van schrijven wachten we op de menstruatiecyclus van Femke, zodat we de plaatsing van het eitje kunnen plannen.”
Afgelopen zomer overlijdt de vader van Bas na een lang ziektebed. Bas heeft zijn vader nog vertelt over het nieuwe vruchtbaarheidstraject. “Mijn vader zei dat hij hoopte dat ik ‘De Vergeten Vader’ niet meer voor mijzelf nodig heb in de toekomst., hoe mooi is dat?”
Bjorns tweeling leefde twee dagen: ‘We werden keihard van onze roze wolk geschopt’
Gedicht | 'Ben je er nog, liefje?' zegt Anja bij het grafje van haar baby
