Leestijd: 3 min
Gerda’s (20) wereld stortte in toen ze het bericht kreeg dat haar moeder een tumor had. Maar daar bleef het niet bij. Haar vader kreeg kort daarna een verschrikkelijk bericht: ook hij had een tumor in zijn lichaam. Kort na elkaar verloor Gerda zowel haar vader als haar moeder. “De onvoorwaardelijke liefde die je van je ouders krijgt, dat mis ik.’’
“Op het moment dat mijn ouders het me vertelden, hoorde ik het nieuws wel, maar ik besefte het niet. Het was zo onwerkelijk. Mijn moeder zei ergens vlak voor het einde: ‘Als het kruis daar is, krijg je pas de kracht die je nodig hebt.’ Die uitspraak geeft me nog altijd heel veel kracht. Mijn vader daarentegen schrok er heel erg van. Hij wist gelijk dat er een kans was dat hij zijn kinderen moest achterlaten en dat kon hij maar niet accepteren. Hij was daardoor erg gefrustreerd en boos dat het zo moest gaan.’’
‘’Rond het einde ging het steeds slechter met mijn moeder en was ze steeds minder aanspreekbaar. Bij mijn vader ging het de laatste dagen voor zijn sterven heel snel. Het klinkt heel gek, maar we hoopten eigenlijk wel dat onze moeder ook rond dezelfde tijd zou overlijden. Zo zouden we hen samen kunnen begraven en hoefden we niet twee keer door zo’n vreselijk moeilijk proces heen.
“Na de dienst droegen we één kist weg en kwamen terug voor de tweede kist.”
Uiteindelijk is dat ook gebeurd. De condoleance was heel zwaar. Er kwamen ontzettend veel mensen naar de dienst en je gaat de hele tijd omhoog en omlaag in je emoties. Na de dienst droegen we één kist weg en kwamen terug voor de tweede kist.”
“Ik denk dagelijks aan mijn ouders. Ik mis de kop thee na school van mijn moeder, of de aai over mijn hoofd van mijn vader. Ik ben een nieuwe studie begonnen, heb een nieuw baantje en ben net op kamers gaan wonen. Dat kan ik niet met hen delen, alsof ik al een heel nieuw leven heb waar ze geen deel vanuit maken. Dat leven wat ik toen had, wil ik vasthouden, maar er verandert zoveel waardoor dat niet kan. Dat vind ik soms heel lastig.’’
Mijn broers en zussen geven mij veel liefde. Maar die onvoorwaardelijke liefde die je van je ouders krijgt, is niet daarmee te vergelijken. Dat mis ik. Ons geloof heeft ons heel erg geholpen. Het gaf me een houvast. Ik weet nu dat ze in de hemel zijn en dat ze daar weer samen kunnen zijn. Ik ben ook nooit echt boos geweest op God, maar ik vroeg me wel altijd af wat zijn plan hiervoor was. Hij heeft overal een plan voor. Waar zou dit goed voor zijn geweest?”
