Leestijd: 2 min
Een gedicht over vriendinnen die samen een overleden vriendin missen en herdenken. In de rest van hun leven dragen ze de herinnering aan hun gezamenlijke vriendin met zich mee.
Vriendinnen –
Zij zorgen, zij lachen
Beleven en geven
En houden elkaar soms de spiegel eens voor
Zij laten, en praten
En zeggen soms niets,
Zijn dan alleen een luisterend oor.
Zij gieren, zij brullen
Delen veel vreugde, en beuren je op al heb je verdriet
Zij fladderen luchtig, zijn soms onuitstaanbaar
Maar hebben een band die je van buiten niet ziet
Zij zijn verdrietig
Zij gunnen jou vrede
En dat jij verlost bent van al jouw pijn
Hun hart huilt, zij missen
En voelen een leegte
En weten nu zeker
Dat niets zonder jou nog hetzelfde zal zijn
Zij glimlachen zachtjes, om herinneringen
En in elk verhaal, daar zit jij in
Zij nemen jou mee, voor de rest van hun leven
Daar diep in hun hart, daar zit een vriendin.
Leonita Gerssen
‘Vroeg of laat krijgen we allemaal te maken met het verlies van een dierbare. Woorden schieten dan
tekort, terwijl we juist dan zoveel mooie dingen willen zeggen.‘ Daarom is Leonita gedichten gaan schrijven. Gedichten over onderwerpen als ziekte, plotseling overlijden, kinderen of een zelfgekozen einde zijn gebundeld in ‘Niet meer bij mij’. Op haar pagina Afscheidsgedichten kun je een indruk krijgen van deze gedichten.
