
Leestijd: 2 minDoor Catharina de Riet - Neven
De winterperiode, rond Blue Monday, kan een gevoel van leegte en stilstand oproepen en versterken. De wereld lijkt kleurloos en traag. Datzelfde gevoel ontstaat bij verlies: moeite met opstaan, met de dag doorkomen en met het vinden van een weg in een leven dat is veranderd. Het is een tijd van zoeken en wachten, tot het leven langzaam weer in beweging komt.
De ochtend komt met tranen
Na een veel te lange nacht
En de dag wordt maar niet wakker
Alsof alles alsmaar wacht
Al die grauwe, grijze dagen
Kijken me aan zo koud en kil
Wie kan zeggen jij moet verder
Heel mijn wereld staat nog stil
En ik blijf maar op je wachten
En ik weet: je komt niet terug
En ik blijf maar op je wachten
Maar ik weet: geen weg terug
Ik zie bomen zonder blaadjes
In een wereld zonder kleur
Hoe kan ik mijn weg weer vinden
Ontheemd door wat er is gebeurd
De ochtend komt met tranen
Na een veel te lange nacht
En de dag wordt maar niet wakker
Alsof alles met mij wacht
Tot ooit het leven verder mag
Tot ik het voel: een nieuwe dag
Disclaimer
Bovenstaand gedicht en afbeelding is met toestemming van Catharina overgenomen. Kopiëren, verspreiden en elk ander gebruik van deze inhoud is niet toegestaan zonder toestemming van de schrijver.