Froukje de Both verloor haar eerste grote liefde Olivier: ‘Ik stond er alleen voor’
De Kist, donderdag 15 mei, 20.25 uur, NPO2
Leestijd: 3 minDoor Marlies Medema
De Kist, donderdag 15 mei, 20.25 uur, NPO2
Leestijd: 3 minDoor Marlies Medema
Toen ze 16 was, werd ze verliefd op Olivier. Toen ze 19 was, stond ze aan zijn graf. In De Kist vertelt Froukje de Both openhartig over haar eerste liefde – en het pijnlijke verlies dat volgde.
“Ik ben hals over kop verliefd geworden op Olivier. Jong waren we, een jaar of 16. Ik denk dat ik verliefd werd door zijn free spirit, ik kon hem niet vangen. Terwijl ik dit zeg denk ik: dit geldt voor al mijn relaties. Ik was vrolijk en onbevangen. Had zin in een toekomst met hem.
Wij waren drie jaar samen toen hij overleed. We stonden op het punt om te gaan samenwonen. We hadden al een huis. Olivier had vaak last van hoofdpijnen, op een heftige manier. Later bleek dat hij te veel vocht had in zijn kleine hersenen. Hij moest tweemaal geopereerd worden. Bij de tweede operatie raakte hij in coma en werd niet meer wakker.
Toen hij de eerste keer geopereerd werd, wilde hij mij er niet bij omdat hij mij wilde besparen dat ik hem zo zag. We waren natuurlijk nog heel jong. Dat heb ik wel achteraf heel erg gevonden, dat ik niet hem kon troosten of kon zien. Toen hij hersendood raakte, maakte ik een bandje voor hem of een cd, met muziek. Ik hoopte dat hij dat zou horen. De Mondscheinsonate van Beethoven stond er ook op. Olivier kon zelf ook prachtig piano spelen.
Ik dacht: ik moet door met mijn leven, hoe ga ik dat doen?
Ik herinner me dat ik dacht: Ik moet door met mijn leven, hoe ga ik dat doen? Ik was in een soort shock, denk ik.
In de begrafenisdienst waren heel veel mensen. Ik voelde mij daar heel verloren. Dat beeld zie ik nog voor me. Als je mij vraagt wie mij daar bijstond, dan denk dat ik dat uiteindelijk alleen heb gedaan. Ik vond het heel lastig om daar met mijn moeder of met mijn ouders over te praten. Met mijn moeder had ik niet op die manier een band, dat vond ik lastig. Ik had ook geen andere vertrouwenspersoon met wie ik op dit niveau kon praten.
Die eenzaamheid voel ik vaak door mijn hele leven heen. Pas de laatste paar jaar heb ik het idee dat ik anders in het leven sta. Nu pas sta ik mezelf toe om verdriet ook te voelen.”
Beluister hier de podcast van De Kist met Froukje:
