Film over wegvluchten van rouw om een dierbare – ‘James White’
Leestijd: 2 min
Leestijd: 2 min
De film James White brengt op een eerlijke manier een lastig thema naar boven: de vlucht die veel mensen geneigd zijn te nemen voor een emotioneel pijnlijke situatie. James White, hoofdpersoon in deze gelijknamige film, vlucht voor het verdriet over zijn overleden vader en voor de slopende ziekte van zijn moeder…
De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.
De film laat het leven zien van James White, een vroege twintiger die het leven niet aan lijkt te kunnen. Zijn vader is net overleden en zijn moeder is herstellend van kanker. ‘Het is niet erg om verdrietig te zijn’, zegt zijn moeder. Maar dat is niet de manier waarop haar zoon de dingen verwerkt. James besluit dat wegvluchten de beste optie is om deze heftige situatie aan te kunnen. Hij verliest zichzelf in drank en drugs. Iedere vorm van betrokkenheid bij zijn moeders herstel gaat hij uit de weg. Op de momenten dat zijn moeder hem het hardste nodig heeft, is hij er niet voor haar.
De vluchtpogingen lijken voor hem te werken, totdat de kanker bij zijn moeder terugkeert. James kan niet langer aan zijn verantwoordelijkheden ontkomen.
James White is een aangrijpend verhaal, zeker voor wie ziekte en rouw dichtbij staan. Het personage James White maakt het de mensen om hem heen niet makkelijk. Uit angst rent hij weg en stoot mensen af. Onbegrijpelijk, lijkt het. Maar ook… is dat niet wat veel mensen geneigd zijn te doen als een situatie emotioneel ondragelijk wordt?
In het ziekteproces van zijn moeder, praten zij en James over een toekomst die er nooit zal zijn. De scènes zijn tegelijk vreselijk en waardevol. Teder en pijnlijk. ‘Zo is het leven ook’, zegt regisseur Josh Mond. Dat kun je er niet uit filteren, al zou je het nog zo graag willen.
