Droomrit op quad werd Gideon (19) fataal: ‘Ik brulde als een leeuw’
Gezien in Ik mis je op zaterdag 27 september op NPO 2
Leestijd: 4 minDoor Judit van Dijk-Besters
Gezien in Ik mis je op zaterdag 27 september op NPO 2
Leestijd: 4 minDoor Judit van Dijk-Besters
Het was Gideons grote droom om ooit op een quad te rijden. Tijdens zijn eerste vakantie met vrienden op Kreta, kwam die wens eindelijk uit. Maar diezelfde dag sloeg het noodlot toe. Zijn ouders, Arenda en André van Buuren, vertellen over hun zoon die bruiste van de levenszin.
‘s Morgens appte Gideon nog vanuit Kreta naar zijn ouders: “Vandaag is de grote dag, ik ga quad rijden. Eindelijk!” Maar Gideons droom eindigt in een dodelijk ongeluk. Zijn moeder Arenda vertelt: “Hij raakte op de andere weghelft en klapte op twee andere auto’s. Hij is op slag overleden. De pijn is heel rauw als het om je kind gaat.”
Haar man André vult aan: “Tegelijkertijd vinden we het mooi om over Gideon te praten. Ook over die laatste momenten waarin hij zo genoot van het leven. We hebben een foto van hem op de quad, een paar minuten voor zijn dood. Stralend, in zijn zwembroek. Levensgevaarlijk, maar hij was supergelukkig."
Ik bad vaak: Dank U wel dat Gideon nog leeft
"Wij wisten hoe kwetsbaar het leven is”, licht Arenda toe. “Want Gideon was een jongen die altijd een uitdaging opzocht. Dan zat hij hoog in de elektriciteitsmast en maakte daar filmpjes van, of dan klom hij op een hijskraan. Ergens zag ik zijn energie, een kind dat zo graag leeft, dat doet je goed. Tegelijkertijd moet je als ouders ook begrenzen. Althans, we deden een poging. Vaak bad ik: ‘Here God, dank U wel dat Gideon nog leeft.’”
Arenda is in 2008 flink ziek geweest waardoor leven en dood veel ter sprak kwam in het gezin. Ze vertelt: “We bespraken met Gideon: ‘Als je ons verliest, of wij jou, hoe gaan we daar dan mee om?’ Toen gaf hij aan: ‘Mam, ik wil dat jullie verder leven. Ook zonder mij.’”
André is samen met Anna, hun dochter thuis als ze doorkrijgen dat het niet goed gaat met Gideon op Kreta. “Via Anna kwamen de eerste berichtjes binnen dat er iets was met Gideon. Ik kreeg hem niet te pakken en ook zijn vrienden niet. Maar om nou gelijk Arenda en de kinderen te bellen… Op een gegeven moment ben ik maar de trap op en af gaan lopen. Tot er iemand aan de deur kwam die vertelde dat Gideon overleden was.
Dan moest het maar rauw. ‘Giet is dood’, zei ik. Toen kwam het aan
Ik moest mijn gezin bellen, Arenda bellen, die hing gelijk op. Ze zei: ‘Ik heb geen tijd.’ Ze was met een patiënt bezig. Dan moest het maar rauw. ‘Giet is dood’, zei ik. Toen kwam het aan.”
“Er kwam een oergeluid uit mij”, deelt Arenda. “Ik ben gaan brullen als een leeuw, nog nooit heb ik zo hard gebruld. Als ik bij zijn graf sta, dan wil ik er niet aan. Tegelijkertijd is het grote verlies van Gideon geïntegreerd. Maar dat maakt het niet minder verdrietig. Als ik er nu over praat voel ik weer die oerkreet."
De dood heeft niet het laatste woord’
André: “Elke dag na werk ga ik vijf minuten bij Gideons graf zitten. We praten veel over Gideon. Ik ben een emotioneel mens, dus ik huil ook veel. Ik zoek veel steun bij God. Ik vind troost dat Giet bij God is. Dat er een dag komt dat we met elkaar bij Jezus zullen zijn. De dood heeft niet het laatste woord.”
Bekijk het hele verhaal van André en Arenda over hun zoon Gideon in het EO-programma Ik mis je hieronder terug.
Wil je dat we artikelen en programma’s over rouw, de dood en verder leven kunnen blijven maken? Samen leren we leven met verlies; ga naar meer.eo.nl/rouw en steun ons met een donatie.
