Brief aan wachtmeester eerste klas Jeroen Severs

Lieve Jeroen,

Het is alweer bijna 13 jaar geleden dat je ons verlaten hebt. En nog steeds ben je aanwezig en loop je met ons mee. Op diverse plekken zijn er monumenten opgericht ter nagedachtenis; een Jeroen Severs gebouw met in de hal een gedachtenisplek, een plaats in het Marechausseemuseum en in Zoelmond is er zelfs een Jeroen Severs plantsoen!

En dat voor een jongen die nooit op de voorgrond wilde treden, altijd speelde met kinderen en gekke dingen verzon. Ze waren allemaal dol op je! Je groeide op in een gezin waarvan jij de oudste was van vier jongens. Je was altijd duidelijk aanwezig met je grappen en je passie voor vissen , lezen, koken en de natuur. Toen je als marechaussee in Eefde geplaatst werd, was je helemaal in je element. Werken met leerlingen en hen de basis bijbrengen voor het werk als militaire politieman. Je zei altijd; als ze binnen komen hebben ze een hekel aan mij en als ze weg gaan dwepen ze met me! Een bijzondere jongen was je, niet alleen voor ons maar ook als collega en vriend. Dat werd wel duidelijk na de uitzending naar Irak waar je in een hinderlaag gesneuveld bent. Een kwartier ervoor deelde je nog snoepjes uit aan de plaatselijke bevolking en daarna eindigde jouw leven op een dramatische manier. Nog steeds wordt jouw naam genoemd, op de kazerne als nieuwe leerlingen het verhaal over jou horen, tijdens het familieweekend en thuis in ons gezin. De kleinkinderen, jouw neefjes hebben je niet gekend maar weten precies wie je bent! Lieve Jeroen, soms denk ik weleens, wat zou je ervan vinden? Al die aandacht voor jou? Gelukkig heb je daar geen last van en ons geeft het troost dat je van zoveel betekenis bent geweest voor heel veel mensen!

Liefs,

Je moeder