Blog Sanne | Ga ik het mijn nieuwe werkgever vertellen?
Leestijd: 3 minDoor Sanne Dekkers
Leestijd: 3 minDoor Sanne Dekkers
Als Sanne op zoek gaat naar een nieuwe baan, vraagt ze zich af hoeveel ze over zichzelf wil vertellen. Het verlies van Roos is onderdeel van haar dagelijkse realiteit. Maar hoe zal haar nieuwe werkgever daarop reageren?
Deze winter staat voor mij in het teken van afscheid nemen. Ditmaal ook het afscheid nemen van mijn werk. Het zat er al even aan te komen, maar toch. De moeilijke dagen die deze winter voor mij al kennen, worden een mengeling van verandering, verlies en nieuwe hoop. Het is wennen.
‘Ga ik een bedrijf vinden waar ik mezelf kan zijn – met mijn verhaal?’
Wennen aan het idee van een nieuwe baan, maar ook aan de vraag; wat ga ik doen? En wat past bij mij? Wie ben ik na alles wat er is gebeurd en vind ik dezelfde dingen nog leuk? Ga ik een bedrijf vinden waar ik mezelf kan zijn – met mijn verhaal? Hoe ga ik om met vragen als: hoeveel kinderen heb je? Hoe vind ik een werkgever die mijn rouw niet ziet als een bedrijfsrisico, maar mij ziet als mens?
Maar ook: ga ik het vertellen tijdens een sollicitatiegesprek?
Daar denk ik over na en besluit: ja, als ik word uitgenodigd op een gesprek ga ik het de werkgever vertellen. Ik vertel over mijn thuissituatie, mijn gezin, het verlies van Roos. Ik vertel over het meest wezenlijke stuk van mijn leven. Het is onderdeel van wie ik nu ben. Ik leef met verlies. Ik worstel met verlies. Ik duw het weg en laat het ook weer toe. Ik overleef met gemis.
Werken helpt om wezenlijk ander stuk van mezelf aan te spreken. Want ik ben nog steeds dezelfde. Met mijn talenten en kwaliteiten en met een bak levenservaring, waarvan ik een deel niet had willen hebben. Maar het is er. Dit is wat het is.
Wat doe ik als iemand het een probleem vindt? Als er geen ruimte is? Dan is het niet mijn plek, besluit ik. Hoe graag ik ook een baan wil vinden. Het moet passen, ‘goed voelen’.
‘Mijn openheid wordt gewaardeerd.’
En dan komt het sollicitatiegesprek. Ik vind de moed het te vertellen. Ik krijg zelfs bij twee werkgevers de kans. En ze reageren allebei goed. Mijn openheid wordt gewaardeerd en na turbulente weken, kan ik zelfs kiezen. En nu heb ik een fijne plek gevonden. Ik hoef geen drempels meer over. Ik begin opnieuw. Ik begin waar ik nu sta.
Hoe ik in deze nieuwe omgeving iets van mijzelf laat zien, in mijn dagelijks leven van golven van verlies en hoop, de ups en downs… Daarin vinden we wel een weg. Voor nu vind ik het fijn te weten dat het goed zit. Dat ik open kan zijn, kan delen. De mooie en moeilijke momenten. Want vaak gaat het wel, maar soms ook even niet. Dat dat oké is, geeft mij al heel veel rust.
