Leestijd: 3 minDoor Esther van der Plaat
Het is bijna Valentijnsdag: voor Esther een van de verdrietigste dagen van het jaar. Haar rozen gaan naar het graf van Dennis. Maar dit jaar besluit ze deze dag van de liefde ook eens anders in te vullen.
Terwijl ik naar de bank loop met mijn koffie om eens even lekker tussen de kussens in te ploffen, hoor ik een doffe klap in de gang. Ik was blijkbaar in gedachte verzonken en schrik. Mijn koffie klotst over de rand en valt op mijn pas gedweilde vloer. Ik kijk door het raam en zie de postbode voorbij lopen. Dat verklaart gelijk die doffe klap. Perfecte timing!
Ik pak het dikke pakket van de deurmat af en met mijn koffie installeer ik mezelf op de bank. Te zien aan het pakket folders zit ik hier nog wel even. Wat een stapel! En het is niet eens kerst. Zodra ik de eerste folder open, besef ik waarom het folderpakket dubbel zo dik is. Alles is rood en roze, zoet, mooi, lief, hartjes en zacht. Het is bijna Valentijnsdag!
Valentijnsdag.. Wie dat ooit heeft bedacht?! Een fantastische dag als je tot over je oren verliefd bent en dat wederzijds is. Dan wil je niets liever dan je grote liefde verrassen met rode rozen, knuffels en kaartjes. En natuurlijk wil je dan zelf minstens zo verwend worden.
Toen Dennis nog leefde ging Valentijnsdag helemaal aan ons voorbij. We vonden het allebei zo’n commerciële onzin. We besloten er dan ook niet aan mee te doen en dat deden we dan ook echt niet. Ik verwachtte ook niet stiekem een bos rode rozen. Lekker dwars gingen wij altijd een paar dagen later uit eten samen of ik kreeg een week voor Valentijnsdag ineens een bos mooie rozen.
‘De hele dag zag ik de bloemist de straat in rijden. Maar mijn deur werd steeds overgeslagen’
De afgelopen jaren vond ik het een van de meest verdrietige dagen in het jaar. En dat begon altijd al twee weken voor de dag zelf. In elke folder, in elke reclame op tv en in iedere winkel stond Valentijnsdag centraal. En dan de dag zelf! De hele dag zag ik de bloemist de straat in rijden. Maar mijn deur werd steeds overgeslagen. Ook liep de postbode mijn huis voorbij en als ik Facebook opende kon ik de kraan helemaal wel open zetten. Alleen maar foto’s van verliefde stelletjes, verrassingen en mooie rozen. En ik? Ik koop ieder jaar een rode roos voor mijn kinderen en breng een bos rode rozen naar het graf.
Voorheen bladerde ik vluchtig door de folders en smeet ik half ongelezen folders in de bank. Binnen vijf minuten was ik door alles heen. Even de televisie aanzetten en ik zag direct alweer een Douglas reclame, waarna ik woest op de uit-knop drukte.
Nu zit ik weer op de bank met een stapel folders. Verliefd dit keer, en helemaal klaar voor deze leuke commerciële dag. De stapel folders doorbladeren kost me meer dan een uur. Ik doe allemaal ideeën op voor Valentijnsdag. Dit jaar koop ik naast de rozen voor Dennis en de kinderen iets voor iemand anders. Zo krijgt Valentijnsdag dit jaar weer een hele andere lading.
