Blog Esther | 'Stijn kijkt mij verschrikt aan: "Papa’s begrafenisliedje..''
Leestijd: 3 minDoor Esther van der Plaat
Leestijd: 3 minDoor Esther van der Plaat
Esther neemt Stijn mee naar het 'cluppie' van zijn vader Dennis. Samen genieten ze van het overweldigende voetbalstadion en de wedstrijd. Net na de rust komt echter een schrikmomentje.
Elke ochtend hoor ik hoeveel dagen het nog duurt tot de wedstrijd van Ajax. “Nog 38 dagen, mam!” Naarmate de datum dichterbij komt, begin ik zelf ook kriebels in mijn onderbuik te voelen. Vooral omdat ik er elke dag aan word herinnerd door Stijn.
Vandaag is het zover. We gaan naar de wedstrijd van Ajax. Stijn is de hele dag al druk. Hij kan niet wachten!
Eigenlijk had ik al veel eerder met hem naar een wedstrijd willen gaan, maar het is tegenwoordig niet zo makkelijk meer om kaarten te krijgen. Had ik die seizoenkaart van Dennis toch maar aangehouden...
Als klein jongetje ging Dennis met zijn vader en opa naar de thuiswedstrijden van Ajax. Toen nog in het Olympisch Stadion. Eerst alleen met oog voor de kroketten in de rust. Later in de Arena met alleen zijn vader, was hij een echte Ajacied.
Tot Dennis overleed bezocht hij elke thuiswedstrijd. Als zijn vader een keertje niet kon, dan mocht ik mee. Ik vond het altijd fascinerend om te zien hoe Dennis stond mee te zingen en helemaal opging in de wedstrijd.
Vandaag mag ik Stijn meenemen naar het cluppie van zijn vader. Ik heb als verrassing een shirt geregeld, dus we gaan extra vroeg weg om dat te halen. In de auto kletst Stijn de oren van mijn hoofd. We lopen nog even rond bij het stadion voordat we de shop inlopen voor het shirt. Hij kijkt zijn ogen uit. Een grote afbeelding van Johan Cruijff met het rugnummer 14. Nummer 14, het getal dat in ons leven zo verbonden is aan Dennis. Minutenlang staat hij er vol bewondering naar te kijken.
Daarna lopen we eindelijk het stadion in. Ik heb hier zo naar uitgekeken. Daar staat Stijn... Zo klein in dat enorme stadion. Hij kijkt zijn ogen uit. Na een tijdje stilstaan, lopen we naar onze plek. Helaas niet de beste plekken, maar voor Stijn maakt het niet uit.
Langzaam druppelt het stadion vol. Vooral de F-side (de harde kern van Ajax, red.) fascineert hem. De plek waar zijn vader altijd zat. De helft van de wedstrijd gaat zijn blik naar dat deel van het stadion. Hij stelt vragen: “Mam, zong papa ook altijd mee?” en “Had papa ook altijd een Ajax-shirt aan?”
Net na de rust zingt het publiek het liedje 'Three little birds' van Bob Marley luidkeels mee. Stijn kijkt mij verschrikt aan. “Papa’s begrafenisliedje,” zegt hij, met een kraak in zijn stem. “Klopt schat,” zeg ik en ik zing zachtjes mee.
De wedstrijd viel tegen, maar dat deerde niet. Stijn had de avond van zijn leven! Zijn eerste wedstrijd van Ajax die hij zich echt bewust was. Eén ding is zeker: ik ga hem vaker meenemen. Tips voor kaartjes zijn welkom!
Blog Esther | ‘Dit wens ik niemand toe, zeker een van mijn vriendinnen niet’
Stilgeboren: Anja verliest haar zoon na 39 weken zwangerschap
