7x zo help je kinderen in hun rouw
Leestijd: 4 minDoor Charlotte van Egmond
Hoe ondersteun je kinderen bij het missen van een dierbare? Ik mis je vond 7 bijzondere en praktische ideeën om gezinnen een handje te helpen op de weg van rouw.
Leestijd: 4 minDoor Charlotte van Egmond
Hoe ondersteun je kinderen bij het missen van een dierbare? Ik mis je vond 7 bijzondere en praktische ideeën om gezinnen een handje te helpen op de weg van rouw.
Hoezo een kale kist of urn, als het ook een prachtig, persoonlijk kunstwerk kan zijn? Vooral voor kinderen kan het versieren van een kist of urn een fijne manier zijn om afscheid te nemen van hun vader of moeder, opa of oma. Bijvoorbeeld door hun handjes of voetjes er met verf op te vereeuwigen. Of door hen iets te laten schrijven of tekenen. In het negende seizoen van ‘Over mijn Lijk’ zie je hoe de inmiddels overleden Kiki haar eigen urn versiert met kleurrijke bloemen en vlinders, samen met haar zusje Anouk. Ook de inmiddels overleden Patrick liet familie en vrienden het deksel van zijn kist versieren, zodat hij straks een mooi uitzicht zou hebben. Je kunt het versieren zelf doen, maar er zijn ook kunstenaars of tekentherapeuten die hierin ondersteunen.
Van hetzelfde hout als zijn kist, maakten de vrienden van Patrick (Over mijn Lijk, seizoen 9) een kleiner kistje om tastbare herinneringen in te bewaren. Speciaal voor zijn zoontje, zodat hij later een beeld van zijn vader kan vormen. Zoek een mooie kist en stop daarin het favoriete kledingstuk, het parfum, favoriete boek, horloge en sieraden van degene die je moet missen. Wanneer kinderen vragen om hun overleden papa of mama, kun je de herinneringen zo weer tevoorschijn halen.
Een 8-jarig jongetje lacht zenuwachtig en verwonderd tegelijk als hij zijn nieuwe knuffel uitpakt. ‘Papa!’, roept hij uit. Een jaar geleden verloor hij zijn vader aan de dood, nu sluit hij hem in de vorm van een knuffel dankbaar in de armen. “Dit zijn de filmpjes en reacties waar we het voor doen”, zeggen knuffelmakers Liesbeth en Caressa. Zij maken mensen, dieren en dierbare momenten tastbaar door ze te ‘verknuffelen’. “Aan elke knuffel zit een mooi, bijzonder, maar soms ook hartverscheurend verhaal verbonden. Kinderen die hun vader of moeder moeten missen doordat ze veel in het buitenland werken, denk aan defensie. Maar ook vaders of moeders die veel te vroeg afscheid moeten nemen van het leven. Dit soort verhalen raken ons enorm. We vinden het dan ook echt een eer dat we onze krachten zo mogen inzetten.”
Spelenderwijs praten over iemand missen: het kan bijvoorbeeld met het bordspel ‘Ik denk aan jou – Samen praten over rouw & verlies’. Leonie Fortuin ontwikkelde het spel toen haar moeder overleed en zij haar zoon en dochter wilde ondersteunen in hun rouw. Ook Daisy Luiten ontwikkelde een bordspel, nadat zij op 19-jarige leeftijd haar moeder verloor. “Kinderen die een vader of moeder verliezen, delen hun verdriet vaak niet met hun andere ouder, omdat ze hen niet verdrietig willen maken”, vertelt ze. “Pas als het leven weer ‘normaal’ wordt, komen zij met hun verdriet naar buiten.” In ‘Alle sterren van de hemel’ staan zowel grappige als serieuze vragen en opdrachten, voor jong en oud. Het spel moet wel worden gespeeld onder leiding van een ervaren therapeut.
Een koffer gevuld met folders, boekjes over rouw voor jong en oud, informatie, kleurplaten en een herinneringsboekje; rouwkoffers zijn er in alle soorten en maten. Ze worden ook wel ‘tranenkoffers’, ‘verlieskoffers’ of ‘verdrietkoffers’ genoemd. De koffers zijn met zorg samengesteld voor gezinnen om samen te praten en stil te staan bij verlies en gemis. Je kunt rouwkoffers via verschillende GGD- en JGZ-organisaties of uitvaartondernemingen lenen.
Om degene die je mist altijd een beetje bij je te dragen, kun je natuurlijk ook een gedenksieraad laten maken. Je kunt er zelfs as, een haar of persoonlijk briefje in laten verwerken. Ook iemands vingerafdruk op een ketting of ring graveren is mogelijk. Je kunt natuurlijk ook een sieraad van degene die je mist voor jezelf of je kinderen op maat laten maken, zodat het sieraad altijd dichtbij is.
Ook iemands kledingstuk verwerken tot iets persoonlijks is een mooie vorm van herdenken. Zo maakt Jenny Hilberink troostdekens, herinneringsdekens, bewaardozen of dromenvangers van gedragen kleding. “Nadat mijn vader overleed, heb ik samen met mijn moeder zijn kast leeggehaald en de kleding in een kledingcontainer gedumpt. Zo voelde het: dumpen, weggooien, dag herinneringen. Waarom het overhemd van papa of opa, de jurk van mama, het sjaaltje van oma of het truitje van je kind wegdoen? Ik ben er mee aan de slag gegaan en heb van gedragen kleding iets blijvends gemaakt.”
'Ballade van de dood' van Klein Orkest: een sprookje waar De Dood van vijand naar vriend gaat
Ik mis je podcast met Manu Keirse #2: Geen kind rouwt op dezelfde manier
Bronnen: Knuffelmakers, De Stentor, Zovergeetikjeniet.nl
Tekst: Charlotte van Egmond
