Leestijd: 2 min
Als je jong bent, lijken de verschillen tussen jou en je ouders soms levensgroot. Maar vaak realiseer je je als je ouder wordt, hoeveel je eigenlijk op ze lijkt. Dat bezingt Stef Bos in zijn lied ‘papa’.
Stef Bos schreef in 1988 het ontroerende ‘Papa’, toen bij zijn vader kanker werd ontdekt. De artsen gaven hem nog maar een paar maanden, maar wonder boven wonder genas zijn vader. In 2014 overleed hij alsnog.
Hieronder kun je luisteren naar het lied en vind je de songtekst.
De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Ik heb dezelfde ogen
En ik krijg jouw trekken on mijn mond
Vroeger was ik driftig
Vroeger was jij driftig
Maar we hebben onze rust gevonden
En we zitten naast elkaar
En we zeggen niet zoveel
Voor alles wat jij doet
Heb ik hetzelfde ritueel
Papa
Ik lijk steeds meer op jou
Ik heb dezelfde handen
En ik krijg jouw rimpels in mijn huid
Jij hebt jouw ideeën
Ik heb mijn ideeën
En we zwerven in gedachten
Maar we komen altijd thuis
De waarheid die je zocht
En die je nooit hebt gevonden
Ik zoek haar ook
En tevergeefs
Zolang ik leef
Want papa, ik lijk steeds meer op jou
Vroeger kon je streng zijn
En ik heb je soms gehaat
Maar jouw woorden
Ze liggen op mijn lippen
En ik praat nu
Zoals jij vroeger praatte
Ik heb een goddeloos geloof
En ik hou van elke vrouw
En misschien ben ik geworden
Wat jij helemaal niet wou
Maar papa, ik lijk steeds meer op jou
Jij gelooft in God
Dus jij gaat naar de hemel
En ik geloof in niks
Dus we komen elkaar na de dood
Na de dood nooit meer tegen
Maar papa
Ik hou steeds meer van jou
Tekst: Stef Bos
