Terug naar overzicht
Blog

Fotoblog Boukje – Een emotioneel moment (het verhaal achter de foto)

“De bijdrage die een foto kan leveren is soms werkelijk ongekend”, het is een van de redenen waarom Boukje Canaan afscheidsfotograaf is. Voor Ik mis je schrijft zij over haar indrukwekkende foto’s en de verhalen die daarbij horen. In deze blog vertelt Boukje hoe deze foto tot stand is gekomen.

Meer dan duizend woorden

Een foto zegt meer dan duizend woorden is een bekende uitspraak. Laat ik een poging wagen door je mee te nemen met mijn fotografen oog. Ik vertel je over een foto van een afscheidsmoment van een overleden baby en waarom ik op deze manier fotografeer. (Een spelletje, ik zie, ik zie, wat jij niet ziet.) Het is niet mijn mooiste foto van deze uitvaart, maar een foto die erg veel informatie bezit. Ik vertel je waarom ik de foto zo genomen heb en welke keuze ik maakte op het moment van afdrukken. Vijf zaken zal ik voor je uitlichten en toelichten waar ik rekening mee hield.

Kleuren

De foto is in kleur en zou er geheel anders uitzien wanneer deze in zwart-wit zou zijn. Er zijn opmerkelijke kleuren te vinden in de foto. Deze kleuren komen niet van kleurige kleding, maar juist van het interieur. Ik zie vaak genoeg dat nabestaanden in kleurige kleding gehuld gaan bij het afscheid van een kind, maar dat is hier niet het geval.

‘Er zijn opmerkelijke kleuren te vinden in de foto’

Warme uitstraling

De accenten van de bloemen op en bij het kistje krijgen extra aandacht doordat ze contrasteren tegen de achtergrond. Het rood wordt herhaald doordat deze kleur terugkomt in de foto (de rode bank). Het geheel krijgt hierdoor niet alleen een warme uitstraling, maar ook extra aandacht door het rode vilten lint in het bloemstuk. De tinten blauw en grijs van de stoelen en de jasjes zijn in evenwicht. Zelfs door de tekening boven de deur benadrukken deze kleuren. Het groen van de vloer en de plant linksboven in de hoek zijn zo ook in evenwicht.

‘Het roze benadrukt zacht het geslacht van het kindje’

Hoe druk de foto ook is, er is evenwicht te vinden puur door enkel nog naar kleuren te kijken. De zachte kleur roze is dan uiteindelijk als laatste te benoemen. Ook deze is zowel links als rechts in beeld aanwezig. Op de muur links en in het bloemstuk rechts. Het geslacht van het kindje zacht benadrukt.

Jong en oud

Jong en oud zijn vertegenwoordigd op de foto. Ieder in zijn eigen gedachten aanwezig. Mijn oog wil langs ieder gezicht. Het begint van links naar rechts, zoals men ook een boek leest, maar kaatst terug bij het meisje dat in een andere richting kijkt. Je kijkt mee naar waar ze heen kijkt. Een stel dat elkaar troost en naar elkaar gebogen zit.

Troost bieden

Dan opnieuw langs de mensen. Nog een stel waarvan de vrouw troost biedt aan de man, maar de man heeft een gesloten houding. Hij zit met zijn armen over elkaar. Het bestuderen van waar handen zich bevinden, hoe een lichaam een houding heeft aangenomen, waar ogen heen kijken, welke uitdrukking op een gezicht staat, en welke kleding iemand draagt. Op die manier ben ik aan het zoeken naar het verhaal.

(De tekst gaat door onder de foto).

Boukje vertelt het verhaal achter deze foto.

Meeleven

Welke linken kun je leggen tussen de mensen, wat of hoe is de relatie? Aan de kleding is te zien dat het geen winter is buiten, maar echt warm is het ook niet. Er zijn truien en jasjes.  Twee dames hebben een korte rok aan en laten hun benen in dezelfde houding zien. Een ritme. De een doet de ander na, een logisch gevolg wanneer je aan wilt geven dat je het met de ander ‘eens’ bent. Dan aparte factoren die buiten dit geheel vallen; de man bij de videocamera en een gebogen persoon met een lens achter iemands hoofd. Het afscheid wordt onopvallend op beeld vastgelegd.

‘Er zijn meer mensen aanwezig dan gefotografeerd’

Mijn aanwezigheid werd overigens ook niet opgemerkt. Er zijn meer mensen aanwezig dan gefotografeerd; een aantal punten van schoenen zijn nog zichtbaar in de linkerhoek beneden en in de reflectie van het raam achter de vrouw met het grijze jasje. De videocamera staat gericht op iets buiten beeld. Ik weet in dit geval dat de camera zich richt op een zangeres.

Het hoekje van de kist

Het is absoluut geen detailfoto, maar toch heb ik rekening gehouden met de plaatsing van wat er in beeld zichtbaar is. Zo wilde ik rechts de ballon erbij in beeld nemen, het kistje in volledige lengte en links de arm die om de vrouw haar schouder geslagen is. De kaders van een foto daar heb ik rekening mee te houden, zodat er geen dingen zo worden afgesneden dat deze hinderlijk zijn. Doordat ik vanuit een laag standpunt fotografeer en niet altijd perfect rekening houd met de horizon, is de foto een tikje scheef. Wanneer ik dit in de nabewerking zou rechtzetten, dan verlies ik een hoekje van het kistje.

Emotioneel moment

De foto heeft een kleine scherptediepte, dat wil zeggen dat niet alles geheel scherp in beeld is. In dit geval ligt de focus op de oudere man. Hier trok hij mijn aandacht doordat hij zijn hand voor zijn gezicht bracht. Er was een emotioneel moment voor hem. Er werd geluisterd naar muziek en de klanken raakten hem blijkbaar. Door te werken met een kleine scherptediepte kan ik aangeven waar de aandacht op dit moment van fotograferen heen mag gaan. Ik mag hopen dat de man weet wanneer deze foto genomen is tijdens de dienst wanneer hij dit terugziet. Het zal hem hopelijk terugbrengen naar dat emotionele moment en de muziek.

Herkenning

Een foto raakt vaak wanneer we er zaken in herkennen. Mensen zien we graag in het gezicht, we willen ze kunnen herkennen. Dat daardoor ook emotie te zien is, maakt het boeiend. Want uiteindelijk kijken we allen graag naar mensen en hun houding of gedrag. Verder herkennen we hoe mensen bij elkaar gegroepeerd zijn in een halve cirkel, rond een kistje in het middelpunt. We begrijpen direct dat de sfeer rustig en gevoelig ligt, door het zien van het kistje rechts in beeld.

Symbool voor het vluchtige bestaan

De verhouding en afstand van waar mensen zitten tot het kistje is duidelijk zichtbaar. We begrijpen dat er best nog wat ruimte was om iedereen heen. De ballon met het roze lintje als symbool van het vluchtige, broze bestaan. Deze zal op een later moment op deze dag opgelaten worden… De rozen als symbool van de liefde op de vloer bij het kistje. Voldoende elementen wilde ik vangen. Een opa die weet wat afscheid nemen is, kreeg van mij de meeste aandacht.

Kleine kunstwerkjes

Zo vijf punten belicht en toegelicht. Fotograferen doe ik niet alleen met mijn camera, ik doe dit met energie in heel mijn lijf en op gevoel, met oog voor detail. Ik hoor vaak terug van mensen dat ze het net kleine kunstwerkjes vinden. Hoe vaak ze de foto’s ook bekijken, ze zien er telkens weer andere dingen in terug. Hoe verwonderd ze dan zijn wanneer opeens een ander element pas gezien wordt of opvalt.

Troost

Dat is precies wat ik wil: dat mensen telkens opnieuw kunnen kijken, zonder dat het vervelend of moeilijk voor ze wordt. Ik wil graag dat ze zien waar ze dankbaar voor mogen zijn, hoe ze troost mogen putten uit de steun en liefde die verborgen zit in een foto. Helemaal een foto van een afscheid.

‘Het afscheid verdient een plek in een fotoalbum’

Ik kies ervoor om niet te werken met een telelens omdat ik verbreding zoek. Verbreding van het onderwerp. Ik kan met een korte lens ook close-ups maken, door dichterbij te komen en deze komen in het fotoalbum prachtig tot zijn recht. Laat een afscheid door een ervaren afscheidsfotograaf vastleggen om later terug te mogen zien wat er allemaal te zien was. Je zult merken dat dit bijzonder goed kan zijn voor de verwerking. Meer dan je ooit voor mogelijk had kunnen houden. Ik hoor dit telkens weer nadien. Het eenmalige afscheid, verdient een extra kans in een fotoalbum.

Graag hoor ik van jou wat mijn uitleg hierboven met je doet. Ik ben nieuwsgierig of je nog andere dingen ziet die ik niet benoemd heb. Of juist wat jou nu zo aanspreekt in dit verhaal.

Ik zal je reactie lezen,  alvast dank.

Boukje.

gepost in
reacties ...

Wil je een gedenkplek maken en die online kunnen delen met familie en vrienden?

Maak monument

Ik wil een kaars aansteken voor iemand

Ontsteek een kaars